woensdag 30 augustus 2017

Waar ik van houd in boeken en waar ik niet van houd

Ik houd van:
- Mooi uitgevoerde boeken met hardcover en stofomslag
- Boeken die tweedehands zijn, maar er zo goed als nieuw uitzien en ruiken
- Boeken met een prettig leesbaar lettertype
- Boeken met mooie, ter zake doende illustraties
- Een mooi taalgebruik
- Een goed verhaal
- Een goed gebruik van hoofdstukken, alinea's en witregels
- Boeken met veel citeerbare teksten
- Mooi vormgegeven boeken
- Boeken die goed opengeslagen kunnen worden
- Graphic novels
- Reisverhalen
- Complete series van boeken, bijvoorbeeld de verzamelde werken van een schrijver
- Series van boeken met een uniforme omslag (bijvoorbeeld de "Russische bibliotheek" van van Oorschot of de serie "Privé-domein" van de Arbeiderspers)
- Kinderboeken die ook voor volwassenen leuk zijn om te lezen
- Potloodaantekeningen (in mijn eigen boeken) zodat ik makkelijk mooie passages kan opzoeken
- Fotoboeken
- Kunstboeken
- Fysieke boeken, dus geen digitale teksten
Ik houd niet van:
- Boeken die muf ruiken of waar een rooklucht aan zit
- Ezelsoren
- Aantekeningen in een boek die door een ander zijn gemaakt
- Type-, stijl of taalfouten in een boek
- Woorden die verkeerd zijn afgebroken
- Boeken die moeilijk opengeslagen kunnen worden
- Een te klein lettertype
- Detectives
- Spionageromans
- Thrillers
- Fantasy
- Science-fiction
- Historische romans
- Pockets (hoewel ze makkelijk lezen)
- Boeken met afbeeldingen die niets toevoegen
- Series waarvan een of meer delen ontbreken

dinsdag 29 augustus 2017

Nan Goldin: I'll be your mirror

Nan Goldin: I'll be your mirror (Verenigde Staten, 1996): 461 blz: Uitgeverij Scalo

Product Details"Ï'll be your mirror" van Nan Goldin is een persoonlijk fotoboek. In dit boek staan foto's van haar vriendenkring die Goldin tussen 1971 en 1996 heeft gemaakt.

Er is hierbij niet gestreefd naar het maken van glamourfoto's. Zoals de foto's zijn gemaakt geven ze een onopgesmukt beeld van haar vriendenkring, waaronder veel homo's en veel mensen die jong gestorven zijn aan AIDS.

Het is een beetje alsof je kijkt naar een fotoalbum van een bekende, maar hier moet wel aan toegevoegd worden dat de foto's van Nan Goldin over het algemeen zeggingskracht hebben. Geen boek met vooral mooie foto's, maar wel een interessant fotoboek.

Ik heb de teksten van het boek ook gelezen, maar hoewel die een interessant beeld van het leven van Goldin geven, voegen ze weinig toe aan de foto's.

 

maandag 28 augustus 2017

Dvd: Gladiator

Gladiator (Verenigde Staten, 2000): 148 minuten: Regisseur Ridley Scott

Gladiator PosterGeneraal Maximus Decimus heeft bij een veldslag bij de Roemeense grens de Pannonische legers teruggeslagen.

Hij is de favoriet van keizer Marcus Aurelius. Commodus, de zoon van Marcus Aurelius vermoordt de keizer en roept zichzelf uit tot keizer. Hij beveelt Maximus hem zijn onderdanigheid te betonen en als deze dat niet doet geeft hij bevel hem te doden.

"Gladiator" is een onderhoudende spektakelfilm met een doorbraakrol voor Russell Crowe als Maximus. Er is geen poging gedaan om tot een juiste weergave van de historische werkelijkheid te komen, maar als het je te doen is om eenvoudig vermaak, dan zit je hier goed. De muziek was in de film overduidelijk aanwezig, naar mijn smaak iets te.
De actiescenes ogen zeer spectaculair!

"Gladiator" staat met een waardering van 8.5 op IMDB op de 46e plaats van best gewaardeerde films. Wat mij betreft is dat een veel te hoge waardering, maar ik heb me zeker vermaakt.

 

zondag 27 augustus 2017

Dvd: Vertigo

Vertigo (Verenigde Staten, 1958 ): 124 minuten: Regisseur Alfred Hitchcock

Vertigo PosterJames Stewart speelt een politieagent in San Fransisco die bij een achtervolging van een inbreker op een dak uitglijdt en bijna naar beneden valt. Een agent die hem probeert te redden stort naar beneden en vervolgens heeft hij last van hoogtevrees.

Een man die hem kent vraagt hem om zijn vrouw te schaduwen. Hij gaat hierop in, redt haar als ze in de baai van de Golden Gate springt, maar weet haar niet te redden als zij zelfmoord pleegt door van een kerktoren te springen.

Maar heeft zij wel zelfmoord gepleegd? Een jaar later denkt hij haar weer tegen te komen.

"Vertigo" is opnieuw een prachtige film van Hitchcock waarin de spanning langzaam wordt opgebouwd.

 

zaterdag 26 augustus 2017

Dvd: Rear window

Rear window (Verenigde Staten, 1954 ): 110 minuten: Regisseur Alfred Hitchcock

Rear Window PosterEen beroepsfotograaf (James Stewart) zit al een aantal weken thuis met een been in het gips. Omdat hij niets beter te doen heeft bespied hij dagen- en nachtenlang de buren an de overkant van het appartementencomplex waar hij woont met een camera en verrekijker. Zijn zeer knappe vriendin (Grace Kelly) vindt dat maar niets.

Op een gegeven moment vallen de fotograaf wat vreemde zaken op aan een appartement aan de overkant Zijn vriendin vindt het flauwekul, maar raakt er ook van overtuigd dat er een moord is gepleegd. Is dat een waanidee, of is er werkelijk iets aan de hand?

"Rear window" is wat mij betreft de beste film van Hitchcock. De spanning wordt langzaam opgebouwd en de dialogen tussen de hoofdrolspelers zijn meesterlijk. Een genot om naar te kijken, of het nu voor de eerste keer of de vijfde keer is. Terecht een van de hoogst gewaardeerde .films op IMDB.

   

vrijdag 25 augustus 2017

Dick Matena: Parijs 25/44

Dick Matena: Parijs 25/44 (Nederland, 2008): 119 blz: Uitgeverij Atlas

Parijs 25/44"Parijs 25/44" vertelt over een paar fictieve ontmoetingen tussen Ernest Hemingway en Jean Paul Sartre die draaien om een vrouw die Eva heet.

Het verhaaltje stelt niet veel voor: Eva wil in de Seine springen en Hemingway houdt haar tegen. Vervolgens wordt het verhaal van Eva en haar relatie met Sartre verteld.

De tekeningen van Dick Matena, zijn zoals we van hem gewend zijn sfeervol, en vormen de enige reden om dit boekje tot je te nemen. 4 sterren voor de tekeningen.


   

woensdag 23 augustus 2017

Waarom ik aan vertalingen de voorkeur geef

Het is een discussie die wel vaker is gevoerd door bloggers: geef je er de voorkeur aan om boeken in de originele taal (meestal Engels) te lezen of lees je juist liever boeken in vertaling.
Ik ben duidelijk iemand die er de voorkeur aan geeft om boeken in vertaling te lezen, hoewel mijn Engels prima is en mijn Duits (de leesvaardigheid althans) redelijk.
Ik heb hier de volgende redenen voor:
- Ik ben (een beetje) lui en het kost mij minder inspanning om een boek in het Nederlands te lezen.
- Het lezen in het Nederlands gaat ietsje sneller.
- In het Nederlands begrijp ik de teksten net iets beter.
- En verreweg de belangrijkste reden: in het Nederlands kan ik ontzettend genieten van een mooi taalgebruik, terwijl ik daar in het Engels en Duits veel minder gevoelig voor ben.

In een aantal gevallen geef ik echter de voorkeur aan de originele Engelse tekst:
- In "Huckleberry Finn" staat een groot aantal dialogen in een soort dialect zoals dat langs de Mississippi gesproken werd. In de Nederlandse vertaling zijn die vertaald met een soort steenkolenfries dat niet te lezen valt.
- Sommige boeken zoals "Lolita" van Vladimir Nabokov, "Arabian Sands" van Wilfred Thesiger of "Old Filth" van Jane Gardam zijn in zo'n mooi Engels geschreven, dat je jezelf haast tekort doet door ze in het Nederlands te lezen.

maandag 21 augustus 2017

Dvd: North by northwest

North by Northwest (Verenigde Staten, 1959): 130 minuten: Regisseur Alfred Hitchcock

North by Northwest PosterEen reclameman (Cary Grant) wordt aangezien voor een zekere Meneer Kaplan en wordt ontvoerd. Hij tast volslagen in het duister over het motief van de ontvoering, zeker omdat hij voor een ander wordt aangezien.

Deze Kaplan is bedacht door de FBI en bestaat niet eens. Grant weet te ontsnappen, ontmoet in het gebouw van de Verenigde Naties een diplomaat die een mes in de rug krijgt waarvoor hij van moord wordt beschuldigd. In de trein is er een ontmoeting met een knappe vrouw die hem verleidt. Er is een scene met een sproeivliegtuigje waar ze hem proberen te doden en het eind van de film op Mount Rushmore is legendarisch.

Hitchcock is een meester in het vasthouden van de spanning. Hoewel de film voor hedendaagse begrippen vrij traag is en daarom lang lijkt te duren verveelt hij geen moment. Ik vind "North by Northwest" een van de beste Hitchcock-films.

   

zaterdag 19 augustus 2017

Joris Ivens: Wereldcineast

5 Dvd-box: Joris Ivens: Wereldcineast: totale speelduur ongeveer 15 uur

Product DetailsIk had vaag wel eens van Joris Ivens gehoord, maar nog nooit een film van hem gezien.

Ik wist dat hij belangrijk moest zijn en toen een paar maanden geleden een dvd-box met een deel van zijn werk op marktplaats te koop was, besloot ik die te kopen. Dat viel goed uit, de films van Joris Ivens zijn zonder meer mooi om naar te kijken en bevatten prachtige observaties.







Hier in het kort wat over zijn films:

- "De wigwam" die hij in 1912 op 14-jarige leeftijd heeft gefilmd is zijn oudste film. Een slechte indiaan (gespeeld door zijn oudere broer) steelt een kind van een boerengezin. De goede indiaan (gespeeld door Joris zelf) spoort het kind op en brengt het kind weer terug. Een stukje film curiosum, meer niet.

- "De brug" uit 1928 is zijn eerste serieuze film. Het is een documentaire over de Hefbrug in Rotterdam. Mooi om naar te kijken.

- "Regen" uit 1929, een impressionistische film over hoe het stadsbeeld van Amsterdam verandert door een regenbui.

- "Philips radio" uit 1931, een prachtig gefilmde documentaire over de fabrieken van Philips. Vooral de glasblazers zijn een genot om naar te kijken.

- "Komsomol" uit 1933, een communistische propaganda film over een staalfabriek in de Oeral.

- "Nieuwe gronden" uit 1933 over de aanleg van de Afsluitdijk.

- "Borinage" uit 1934 over de mijnwerkers in België en de armoede die onder hen heerst. Een aanklacht tegen het kapitalistische systeem.

- "The Spanish earth" uit 1937. Een propaganda film over de Spaanse burgeroorlog, ingesproken door Ernest Hemingway waarin hij een beeld geeft van de Republiekeinse zaak.

- "The 400 million" uit 1939, de eerste van vele films over China, waarin hij verslag doet van de Japanse oorlogsmisdaden.

- "... à Valparaiso" uit 1963, een prachtige film over deze Chileense stad.

- "Le 17ème parallèle" uit 1968, een film over de Vietnam-oorlog gefilmd vanuit het standpunt van de Vietcong. Ik vermoed dat dit samen met "The Spanish earth" zijn bekendste film is. Gefilmd tijdens de oorlog waarbij echte bom- en granaat inslagen zijn te horen. Ivens schetst een beeld van een idyllische samenleving waarin iedereen van harte met elkaar samenwerkt om de oorlog te overleven. Ik vraag me af in hoeverre de Vietnamezen zelf hierin geloofden.

Op de laatste dvd staat nog een groot interview met Joris Ivens waarin zijn werk chronologisch wordt besproken. De genoemde films zijn mijn favorieten onder de films die op de box staan.

Wat vind ik nu van Joris Ivens? Hij was ongetwijfeld een groot regisseur, die een verzamelaar van mooie beelden was. Met de historische werkelijkheid nam hij het niet zo nauw, zijn films waren propagandafilms, of het nu voor de communistische zaak, voor Philips of voor de mijnwerkers was. Ik vind hem op zijn best als hij zo maar filmt wat hij ziet, zonder duidelijk doel zoals in Valparaiso, en de stukken over het dorpsleven in de 17e breedtegraad. Ik ben blij dat ik zijn films gezien heb, maar vermoed dat ik er niet veel meer naar zal kijken. In ieder geval beschouw ik hem op grond van wat ik gezien heb als een van de grootste Nederlandse filmers (samen met Paul Verhoeven en Alex van Warmerdam).

  

donderdag 17 augustus 2017

Ryszard Kapuscinski: Ebbenhout

Ryszard Kapuscinski: Ebbenhout (Polen, 1998): 306 blz: Vertaald door Gerard Rasch (2000): Uitgeverij de Arbeiderspers

EbbenhoutKapuscinski was een Poolse journalist die gedurende lange tijd in de Derde Wereldlanden verbleef. Hij heeft met name lang rondgereisd door Afrika waar "Ebbenhout" over gaat.

In zijn eigen woorden meed hij de officiële routes, paleizen, prominenten en de grote politiek en gaf er de voorkeur aan met vrachtwagens mee te rijden, met nomaden door de woestijn te trekken en te logeren bij de boeren in de tropische savanne. Hij overleefde een ontmoeting met een cobra, een aanval van malaria en materiaalpech in een vrachtwagen in de zinderende woestijn. Hij schrijft over de onafhankelijkheid van Ghana, de opkomst van Idi Amin, de burgeroorlog in Rwanda en de hongersnood in Soedan.

Zoals op de achterflap van het boek staat schrijft hij met het inzicht van een historicus, met de stijl van een dichter en met het overwicht van iemand die het zelf allemaal heeft meegemaakt. Er valt volop te citeren uit dit prachtige boek, hieronder een aantal citaten:

- Al op de trap van het vliegtuig wacht ons nog iets dat nieuw is: de geur van de tropen. Door die lucht realiseren we ons onmiddellijk dat we daar op aarde zijn, waar een overdadige, onvermoeibare biologie aan het werk is, die baart, gedijt en bloeit, en tegelijkertijd ziek is, vervalt, vergaat, verrot. Het is de lucht van verhitte lichamen en drogende vis, rottend vlees en gebakken cassave, verse bloemen en zure waterplanten, kortom alles wat zowel aangenaam als irritant is, wat aantrekt en afstoot, lokt en afkeer wekt.

- Een Afrikaan die in de bus stapt, vraagt dan ook nooit wanneer de bus vertrekt. Hij stapt in, gaat op een vrije plaats zitten en hij verzinkt in een toestand waarin hij een groot deel van leven doorbrengt: de toestand van doods wachten.

- Om hun ambtenaren aan te moedigen in de koloniën te gaan werken hadden Londen en Parijs voor de liefhebbers schitterende levensomstandigheden geschapen. Een bescheiden postambtenaartje uit Manchester kreeg na aankomst in Tanzania een villa met tuin en zwembad, auto's, personeel, vakanties in Europa enzovoort. De koloniale bureaucratie kon het er werkelijk van nemen. En nu kregen de bewoners van die koloniën van de ene op de andere dag hun onafhankelijkheid. Gisteren nog arm en vernederd, vandaag uitverkorenen, met een hoge positie en een volle beurs. Door deze koloniale genese van de Afrikaanse staat, waar de Europese ambtenaar boven zijn stand en buiten alle proporties werd betaald en waar het systeem zonder enige vernieuwing door de locals werd overgenomen, werd de strijd om de macht in Afrika direct ongewoon fel en meedogenloos.

- Als je oude kaarten van Afrika bekijkt, dan valt één ding je op: er staan tientallen, honderden namen van havens, steden en nederzettingen aangegeven langs de kustlijnen, terwijl de rest, dat hele onmetelijke gebied, dus negenennegentig procent van het oppervlak van het werelddeel, bijna overal smetteloos wit is, slechts hier en daar door een teken onderbroken.

- De Europeaanse havens waren alleen zuignappen op het organisme van Afrika, de plaatsen waar slaven, goud en ivoor werden uitgevoerd. Alles uitvoeren en wel zo goedkoop mogelijk. Veel van die bruggenhoofden van Europa deden dan ook denken aan de armste buurten van Liverpool of Lissabon. In Luanda, dat Portugees was, hadden de Portugezen in al die vierhonderd jaar nergens een pomp voor drinkwater neergezet of straatverlichting aangebracht.

- Veel mensen in mijn straatje hadden maar één ding. Iemand had een overhemd, iemand een kapmes, iemand, onbekend waarvandaan, een schop. Wie een overhemd heeft kan werk krijgen als nachtwacht (niemand wil een halfnaakte bewaker), wie een kapmes heeft, kan in dienst worden genomen om onkruid te wieden, de man met de schop kan greppels graven.

- Als de soldaten en politiemannen direct, voor we goed en wel zijn gestopt, zonder iets te vragen beginnen te schreeuwen en te slaan, dan betekent dat dat het land zich in de greep van de dictatuur bevindt of er een oorlog woedt; als ze daarentegen met een glimlach op ons toe lopen, ons een hand geven en beleefd zeggen: "U weet vast wel dat we erg weinig verdienen," dan betekent dat dat we door een stabiel en democratisch land rijden, waar vrije verkiezingen worden gehouden en de rechten van de mens worden geëerbiedigd.

- Als iemand naar de wapens grijpt, naar een machete of een automatisch geweer, dan in de eerste plaats om voedsel te roven, om zich vol te eten. Het is een oorlog om een handvol maïs, een kommetje rijst.

- ... de paradox van onze wereld: als we de kosten van transport, personeel, opslag en bewaren van levensmiddelen bij elkaar optellen, dan is de prijs van één maaltijd, gewoonlijk een handvol maïs, voor een vluchteling in een of ander kamp, bijvoorbeeld in Sudan, hoger dan de prijs van een souper in het duurste restaurant van Parijs.

- En nu was daar opeens de plastic kan. Een wonder! Revolutie! Ten eerste is hij betrekkelijk goedkoop (hoewel hij in vele huizen het enige voorwerp van waarde is); hij kost rond de twee dollar. Maar het belangrijkste is zijn geringe gewicht. En ook dat hij er in verschillende groottes is, zodat zelfs een klein kind al een paar liter kan dragen.

- Telkens wanneer er een dictator in Afrika valt, draait het hele onderzoek, al het slaan, martelen om één ding: het nummer van zijn privé-rekening. In de publieke opinie hier is het woord politicus synoniem met chef van een criminele bende die handelt in verdovende middelen en wapens en geld spaart op buitenlandse rekeningen.

- De Afrikaanse markt is één grote hoop van goedkope rommel. Een mijn van prullen en vodden. Bergen afval en kitsch. Er is hier niets van waarde, niets trekt de aandacht, niets wekt bewondering, niets waarvan je denkt: dat wil ik hebben.

 

dinsdag 15 augustus 2017

Dervla Murphy: Full tilt

Dervla Murphy: Full tilt: Dunkirk to Delhi by bicycle (Ierland, 1963): 237 blz: Uitgeverij John Murray

Product DetailsDervla Murphy is een Ierse reizigster en schrijfster die heel wat reisverhalen op haar naam heeft staan. Ik heb er een groot aantal van gelezen, waarvan ik haar boeken over Transsylvanië, Oost-Afrika en Zuid-Afrika naast dit boek de mooiste vind. Ze is wat stijl betreft en in haar keuze om vooral de ontmoetingen met mensen die ze heeft te beschrijven wel een beetje vergelijkbaar met Carolijn Visser en Lieve Joris, ook twee van mijn favoriete reisverhalenschrijfsters.

In "Full tilt" beschrijft Murphy een fietstocht die ze gemaakt heeft van Duinkerken aan de Normandische kust tot aan Delhi in India.

Ze vertrok gedurende de koudste winter sinds mensenheugenis in januari 1963. Deel van haar bepakking was een geladen pistool. Dat heeft ze ook nodig gehad, in een eenzaam bos in Joegoslavië werd ze door 3 wolven aangevallen. Over de aanloop van haar tocht door Europa is ze vrij kort. Vanaf Teheran op 26 maart tot aan New Delhi op 10 juli bestaat het boek uit dagboekaantekeningen. Ik vind het allemaal erg onderhoudend. Hier weer een aantal citaten:

- I patiently pointed out that I wanted to cycle because I liked cycling, not because of economic distress.

- It's disconcerting how the men in the religious saddle repeatedly abuse their spiritual authority for personal gain.

- One of the things that most intrigues Persians about me is the fact that I have no brothers and sisters: obviously only children are quite unknown here and they have the greatest sympathy for me.

- Both window and door were tightly sealed and the stink was appaling, so I got hold of an Indian, also staying here, and used him as interpreter to tell the propietor that (a) The Shah condemned the segregation of women, (b) The Government was trying to encourage tourism and (c) I was prepared to respect religious conventions within reason but was not prepared to lock myself up for hours in a room like that when I could be sitting in a courtyard like this. The propietor said, "Very well, if you don't mind being stared at", to which I irritably replied that I'd been getting stared at by every man I met for thirty-two days and that if they had nothing better to do I didn't really mind.

- The majority wear watches as ornaments and I was diverted to discover that they can't read the time and don't see why they should learn! Yesterday is over, today is something to be enjoyed without fuss, and tomorrow - well, it's sinful to plan anything for the future because that's Allah's department and humans have no business to meddle with it.

- This house reveals what some might describe as the poverty of Afghanistan but what I prefer to call its simplicity, since poverty denotes a lack of necessities and simplicity a lack of needs.

- Had I flown direct from Dublin and landed in Kabul as awide-eyed, sensitive-nostrilled newcomer to the East, I too might well have been unable to appreciate the finer points of Afghan life and culture. As it is, during my two months' travelling from Istanbul to Meshed, the roads became daily less road-like, the mountains higher, the atmosphere rarer, the clothes stranger, the chairs scarcer, the Moslims more Islamic, the sanitary arrangements more alarming, the weather hotter, the steches stronger and the food dirtier. By the time I arrived at the Afghan frontier it seemed quite natural, before a meal, to scrape the dried mud off the bread, pick the hairs out of the cheese and remove the bugs from the Sugar.

- While the breakfast-water was boiling I was given my camel ride - very short and unsweet. (1) The camel knelt down. (2) I sat on the saddle. (3) The camel stood up. (4) The camel took one step. (5) I fell off. Fortunately this was exactly what the camel-owner had expected me to do and he caught me half way to the ground.

 

zondag 13 augustus 2017

Tijs Goldschmidt: Darwins hofvijver


Small Cover ImageTijs Goldschmidt is een bioloog die van 1981 tot 1985 aan het Victoriameer onderzoek deed naar de Furu, een kleine vis, waarvan het opmerkelijke is dat er in dit ene meer honderden soorten van voorkomen. Je hebt Furu's die insekten eten, Furu's die algen eten, Furu's die slakken eten, Furu's die garnalen eten en ook Furu's die andere vissen eten. Goldschmidt is gefascineerd door de Furu's, vangt ze en beschrijft ze ijverig.

In het boek houdt Goldschmidt zich bezig met de evolutietheorie en wat de Furu daarover duidelijk maakt. Aan het eind van zijn verblijf verdwijnen de Furu, een leger van enorme Nijlbaarzen heeft ze opgegeten. De Nijlbaars is uitgezet ten behoeve van de visserij en dat blijkt op een ecologische ramp uit te lopen.

Enerzijds is het boek een wat technische verhandeling over het veldwerk en evolutie die vrij moeizaam is om te lezen en anderzijds korte stukjes over het leven in Tanzania, die zeer gemakkelijk lezen. Het boek is erg interessant en een absolute aanrader voor iedereen met ook maar een beetje interesse in de biologie.

Een aantal citaten, niet zozeer over de Furu, maar over het leven in Afrika:

- Dan maar zegels kopen. "Hamna, die zijn op," zegt een meisje achter het loket. "Geen postzegels?" "Hamna," herhaalt ze, en laat in het zegelboek enkele lege bladzijden zien. Er zijn nog postzegels met de laagste waarden, maar daarvan zouden er zoveel op een brief naar Europa moeten, dat het meisje in één keer door haar hele voorraad heen zou zijn. Ik denk aan de brieven die ik eerder had verstuurd. Eerst waren de enveloppen steeds voller met postzegels geraakt naarmate de zegels met de hoge waarden schaarser werden, en toen er alleen nog zegels met de laagste waarden verkrijgbaar waren, had ik vleugels aan de brieven gemonteerd om het vereiste oppervlak te creëren. Korte brieven met enkele, en lange brieven met dubbele vleugels. Ik kreeg er plezier in en schreef de ene brief na de andere, alleen om weer een dubbeldekkertje de lucht in te kunnen sturen. "Kan ik dan mijn brieven inleveren, porto betalen en ze zonder zegels versturen?" vraag ik het meisje. "Dat is onmogelijk," zegt ze, terwijl ze nurks langs me heen kijkt, "Op een brief hoort een postzegel. It is simple."

- Een sigaret. Ik ben niet de enige die een sigaret wil. Ze zijn niet eenvoudig te krijgen. In d ewinkels zijn ze al maandenlang uitverkocht. Maar misschien vind ik ze op straat. Op de zwarte markt worden ze wel verkocht. Voor een bioscoop tref ik jongens die sigaretten van het merk Sportsman per stuk verkopen. Ik aarzel. Zal ik wel gaan roken? Misschien kan ik me beter gaan bedrinken. De jongens denken dat ik tob over de prijs. Ik hoef geen hele sigaret te kopen als dat te kostbaar wordt, ik kan ook een trekje nemen. Een shilling per trek. Zij zullen de trekjes tellen. Ik veroorloof mezelf een hele sigaret en savoureer die, zittend op de stoeprand.

- "Is Wilfried er?" 
"I expect him any time," zegt de pater. 
"Would you like some coffee?" Hij schuift een thermoskan met water naar mij toe en reikt een blik poederkoffie aan. 
"Are you British? O, I thought you were British. I have been in Britain. In Britain they ask you: "Would you like tea or coffee?" They want you to take tea, but I like coffee, so I ask coffee: "Coffee, if you don't mind."  Then they ask you,"Kibara schiet in de lach: ""With sugar or without sugar?""
Hij imiteert een keurig Oxford-accent en geeft commentaar in zijn afgebeten Afro-Engels, "But this is only the beginning: "With cream or without cream?"" 
Kibara schudt nu van het lachen: "Mild or hot?" De dikke pater zwaait heen en weer met zijn hoofd. "Al those questions mbwana and then, in the end, you get a tiny little cup."

- Uit een raam is het glas verdwenen. Inbrekers kunnen zo naar binnen, maar behalve een bureau, twee stoelen en archiefmateriaal is er niets te halen. In Nederland breken dieven glas op zoek naar iets anders, maar hier is het glas zelf doelwit. Voorzichtig is de ruit uit de sponningen getikt.

- Onder een boom naast een pompstation zitten jongens, omringd door stapels autobanden. Bandelichters, een met de voet te bedienen luchtpompje en een doos met benodigheden om banden te plakken vormen de pijlers van hun bedrijf.

- Kook je nog altijd voor de paters, vraag ik? Levocatus beaamt het. Alleen door verschillende beroepen en bezigheden te combineren kan hij zijn uitgebreide familie onderhouden. Hij werkt als missiekok, bewaker, psycholoog, traditioneel genezer, stoker van sterke drank, hennepkweker en hij verhandelt alles waar winst in zit.

  

zaterdag 12 augustus 2017

Erik schrijft is terug

Hoi, hier ben ik weer. Eerlijk gezegd was ik erg teleurgesteld dat de door mij georganiseerde bloggersbijeenkomst op zaterdag 10 juni op het laatste moment niet doorging wegens te weinig deelnemers. Een van mijn redenen om mijn blog te beginnen drie jaar geleden was om gelijkgestemden persoonlijk te ontmoeten en mogelijk nieuwe vriendschappen te sluiten. Tot nu toe zit dat er niet zo in, een keer kwam ik Koen tegen in Utrecht en heb ik 5 minuten met hem gesproken, verder heb ik niemand persoonlijk ontmoet.

Nou ja, dan moet ik mijn doelstellingen maar bijstellen. Nadat ik gestopt was bleek al snel dat ik mijn blog miste. Ik heb in de tussentijd dan ook al weer een aantal stukjes geschreven. Ondertussen ben ik na aan het denken over de vorm van het blog. Voorlopig blijft alles bij het oude. Dat wil zeggen de nadruk ligt op het bespreken van boeken en films en veel te herlezen boeken. Of ik alle boeken van mijn lijstje met favoriete boeken ga herlezen en bespreken valt te betwijfelen. Daarvoor is die lijst gewoonweg te lang. Als ik tijd van leven heb zal ik wel de meeste titels daarvan bespreken. Ook wil ik al mijn favoriete films die ik nog niet besproken heb opnieuw op dvd bekijken en daar een korte bespreking van schrijven.

Verder wil ik meer met plaatjes gaan werken. Vanaf eind jaren 80 tot aan 2000 was ik tijdens mijn reizen een enthousiaste amateurfotograaf. Mijn diacollectie van zo'n 3000 dia's wil ik gaan digitaliseren en de mooiste hiervan op mijn blog plaatsen. Ook wil ik relevante afbeeldingen uit geïllustreerde boeken (strips, graphic novels, kinderboeken, fotoboeken, kunstboeken) scannen of fotograferen en op mijn blog plaatsen. Ik moet dan wel uitzoeken hoe het met het copyright zit.
Kortom er zijn plannen genoeg. We zullen zien wat er van komt!