dinsdag 31 mei 2016

Uit eten in Maastricht: Thais restaurant Pet Thai


Vrijdagavond heb ik met een vriend gegeten bij Pet Thai. 

Vooraf hadden we een schaal met 4 gefrituurde gamba's (8) en een grote schaal gefrituurde groenten (9). 

Daarna een milde kokossoep met flinke stukken vis erin (9). 

Als hoofdgerecht had ik biefstukreepjes met groenten en cashewnoten (9). 

Het eten was erg lekker en ruim voldoende van hoeveelheid. Helaas deed men niet aan kraanwater, zodat ik een dure fles bronwater van 0,75 liter voor 5 euro moest kopen.
Toen wij binnenkwamen uit de stromende regen was er aanvankelijk geen plaats vrij, maar na even geschuild te hebben konden we gelukkig toch aanschuiven.

maandag 30 mei 2016

Dvd: The crimson petal and the white

Dvd: The crimson petal and the white (Groot Britannië, 2011): 180 minuten: Regisseur Marc Munden

The Crimson Petal and the White PosterDe televisieserie "The crimson petal and the white" is een bewerking voor de televisie van de gelijknamige roman die ik pas gelezen heb en waar ik razendenthousiast over ben.

Helaas ben ik minder enthousiast over deze serie. Het moet gezegd worden, de tekst van het boek wordt tot op de letter gevolgd en de beelden zijn erg mooi. Toch kon ik niet warmlopen voor deze bewerking, ik vind het verhaal niet echt tot leven komen. Misschien dat de regisseur dacht dat een letterlijke verfilming van een mooi boek automatisch een mooie film zou opleveren. Maar ja, boeken en films zijn 2 totaal verschillende media.

Wat ook niet meehelpt is dat ik de muziek van deze film werkelijk verschrikkelijk vind om aan te horen.

De meeste besprekingen op de filmwebsite IMDB waren erg positief, blijkbaar vertegenwoordig ik een minderheidsstandpunt. Het enige wat ik echt kan zeggen als je het boek gelezen hebt en de film wilt zien, bekijk de film en vorm je eigen oordeel!

  

zondag 29 mei 2016

Michel Faber: Lelieblank, scharlaken rood

Michel Faber: Lelieblank, scharlaken rood (Groot Brittannië, 2002): 955 blz: Vertaald door Harm Damsma & Niek Miedema (2003): Uitgeverij Podium

Lelieblank scharlaken roodIk heb "Lelieblank en scharlaken rood" al eerder in het Engels gelezen. Destijds was ik erg onder de indruk. Nu bij herlezing ben ik nog meer onder de indruk van dit boek, het lezen van Engelstalige boeken gaat me goed af, maar de fijne nuances in een verhaal komen toch beter tot hun recht in het Nederlands.

"Lelieblank, scharlaken rood" speelt zich af in Londen rond 1875. Dit was een stad waar grote rijkdom hand in hand ging met verschrikkelijke armoede. Londen had destijds zo'n 6 miljoen inwoners waarvan er 200.000 prostituée waren.

Een van hen is Sugar een meisje van 19 jaar oud dat verlangt aan haar milieu te ontsnappen. Ze is bekend bij hoerenminnende Londenaars omdat ze alles doet wat mannen van haar verlangen.

William Rackwell is de tweede zoon van de schatrijke Henry Rackham, eigenaar van Rackham parfumerieën. Hij leidt een onbezorgd leven, heeft op zijn gemak kunnen studeren, woont in een enorm huis met bedienden en is getrouwd terwijl hij daarnaast naar de hoeren gaat. Henry is niet tevreden over William en vermindert zijn toelage steeds.

Dan komt William Sugar tegen, hij is doodmoe en valt gelijk in slaap met een volle blaas, die hij tijdens zijn slaap ledigt. In plaats van hem eruit te gooien wat de meeste andere hoeren zouden doen laat Sugar hem slapen, wast ze hem schoon als hij wakker is en bevredigt ze hem vakkundig. William is razend enthousiast, deze vrouw moet hij voor zichzelf hebben. Om Sugar te kunnen loskopen van Maison Castaway is een klein fortuin nodig en dat moet komen van een groot fortuin dus besluit hij om in de zaak van zijn vader waar hij tot dusver niet in geïnteresseerd was zijn vader op te volgen. Hij blijkt al gauw een handig zakenman.

Voor Sugar huurt hij een luxe optrekje. Sugar doet er alles aan om William tevreden te houden. Zo geeft ze hem behalve dat ze zijn minnares is advies over zaken en verderop in het boek wordt ze zelfs gouvernante van Sophie, de dochter van William. De vraag is natuurlijk of alles goed blijft gaan.

"Lelieblank, scharlaken rood" is een prachtig boek dat ook nog eens geweldig vertaald is. Vooral de stukken waarin het dialect van de lagere klassen vertaald is vond ik erg goed om te lezen.

Hier een fragment waarin Caroline, een collega van Sugar aan het woord is:
- Slette zoals ik, tja ... wij hebbe niet genoeg in huis om 'n gentleman te bekore, behalve dit' (ze klopt op de lakens) "en dat maar voor effetjes." Haar ogen loensen licht van genoegen wanneer ze zich realiseert dat ze een werkelijk spitse opmerking heeft gemaakt. "Dat is 't goeie woord d'r voor, hè Su: bekore, betovere. Als ik ze ken strikke met 'n stijve pik, benne ze in m'n macht. Dan klinkt m'n stem ze as meziek in de ore, dan loop ik in hun oge as 'n engel op 'n wollek, dan doen m'n tiete hun denke an d'r eige lieve min en kijke ze me diep in m'n oge assof ze d'r 't paredijs in kenne zien."

In het boek komen naast William en Sugar nog een aantal bijfiguren voor zoals:
- Agnes, de ziekelijke vrouw van William.
- Sophie, de dochter van William en Agnes.
- Henry: de godvruchtige broer van William.
- Mevrouw Emmeline Fox, de vriendin van Henry die voor een comité werkt dat prostituées weer in een gewone baan probeert te krijgen.
- Ashwell en Bodley: twee vrienden van William met wie hij regelmatig aan de zwier gaat.

En verder nog een aantal minder belangrijke personen. Ik kan het boek warm aanbevelen! Naar aanleiding van het boek is een televisieserie gemaakt die ik nu snel ga bekijken.

  

zaterdag 28 mei 2016

Uit eten in Utrecht: Indiaas restaurant Gandhi


Vanavond heb ik gegeten bij Gandhi. Ik heb een driegangenmenu besteld voor 19,75 euro plus naanbrood voor 5 euro.

Vooraf was een linzensoep (8)
Hoofdgerecht een lamsgerecht met rijst (8), met daarbij wat linzen (7), gemengde groenten (7) het naanbrood (9) en een sausje van yoghurt (8).

Als afsluiting een kop thee gedronken.

Bij het eten heb ik gratis kraanwater gedronken. Hoewel ik alle 3 de Indiase restaurants die ik tot dusverre heb geprobeerd in Utrecht, hetzelfde cijfer heb gegeven (8), vind ik dit toch de minste van de 3. Toch redelijk gegeten.

vrijdag 27 mei 2016

Uit eten in Utrecht: Restaurant de Keuken van Gastmaal


Vanavond heb ik hier met een vriend gegeten. We kregen bij aankomst een schaaltje met 4 grote olijven (8). Bij het eten werd een heerlijk stukje brood met boter geserveerd (10). 

Als voorgerecht had ik een klein stukje lasagne met daarin graskaas en witlof (9,5). 

Als hoofdgerecht een heerlijke filet mignon (10) met daarbij een aardappel, wat snijbonen en twee cantharellen (9). 

Als toetje had ik een kaasplankje van 5 kazen, 4 uit Utrecht en eentje uit België (9). Het kaasplankje was goed, maar de smaken van de kazen hadden wat mij betreft wat uitgesprokener mogen zijn. 

Ze hadden geen verse jus, daarom gratis kraanwater gedronken. 

Ik reken dit restaurant tot een van de vijf beste waar ik tot dusver in Utrecht heb gegeten. Als eindcijfer voor het eten krijgt het van mij een 9,5, net niet goed genoeg voor een 10! De porties van het voor- en hoofdgerecht hadden wat mij betreft iets groter gemogen, maar deze zaak kan ik iedereen zonder meer van harte aanbevelen.

donderdag 26 mei 2016

Uit eten in Utrecht: Visrestaurant Vis en meer


Vanavond heb ik met een vriend bij Vis en meer gegeten op aanraden van een andere vriend. We wilden ons laten verrassen, dus kozen we voor een 4-gangen diner van de chef. Als drankje een niet helemaal verse jus (8). 

Vooraf een stukje vis met wat tomaat (7)

Tussendoor een coquille van een Sint Jacobsschelp met 2 gegratineerde mosselen (7). 

Hoofdgerecht was gelukkig iets beter: een stuk vis met groenten (8). 

Alleen het toetje was echt goed, een kaasplankje met wat notenbrood en wat tutti-frutti (9). 

Het was best redelijk, maar voor de prijs (42,50 euro) en gezien het feit dat we voor het verrassingsmenu gekozen had ik toch wat meer waar voor mijn geld verwacht. Kraanwater was alleen leverbaar per glas, dus heb ik ze maar 5 keer heen en weer laten lopen. Niet echt een restaurant waar ik snel terug zal komen.

woensdag 25 mei 2016

Uit eten in Utrecht: de Witte ballons

Mijn bespreking op Iens van 1 januari 2015:

Vanavond heb ik met 3 vrienden erg lekker gegeten bij de Witte ballons. Je kon een menu sam-sam bestellen voor 24,50 euro. Dat hield in: 2 halve voorgerechten, 2 halve hoofdgerechten en een toetje.

Het begon goed, de verse jus was ook net versgeperst (10) en we kregen een fles gratis kraanwater. Wat stukjes brood met olijventapenade (8), had iets meer gemogen.

Als voorgerecht had ik Rundercarpaccio (9) en gerookte eend (8).

Als hoofdgerecht een heerlijk stuk hertenbiefstuk (10) en wat kabeljauwfilet met zeevruchtenrisotto (9).

Omdat de porties een beetje aan de kleine kant waren (ik ben een grote eter) heb ik er nog een portie patat (8) bij besteld die niet in rekening werd gebracht.

Als toetje had ik 3 verschillende chocoladegerechtjes: ijs, een taartje en wat mousse (9).

Voordat we gingen eten liepen we door de Oudegracht om te kijken of er op deze nieuwjaarsdag wat open was. We waren om 16.45 uur bij het restaurant dat net open ging. We hadden een tafeltje met een prachtig uitzicht over de Oude Gracht. Het eten was niet heel exotisch of bijzonder, maar alles was precies goed, zonder nodeloze poespas. Voor precies 30 euro heb ik hier prima gegeten en ik kan het eten hier iedereen aanraden. Mijn vrienden vonden het eten ook erg goed.

dinsdag 24 mei 2016

Recept: Ratatouille

Vanavond heb ik voor vrienden weer eens ratatouille gemaakt, een van mijn favoriete vegetarische gerechten.

Nodig voor 6 personen:
1 grote pan, ik gebruik een 12-literpan die ongeveer voor de helft vol komt
olijfolie, voldoende om de pan met een dun laagje te bedekken
2 uien
2 aubergines
2 courgettes
2 rode paprika's
2 bakjes champignons
1 kg (tros) tomaten

Bereiding: Pan met laagje olijfolie op het vuur zetten. Groenten wassen en in stukjes snijden. Eerst de uien fruiten. Vervolgens achter elkaar: aubergines, courgettes, tomaten, paprika en champignons toevoegen. Dan het geheel ongeveer 3 kwartier laten sudderen. Opdienen met gekookte (Basmati) rijst. Lekker met geraspte oude kaas of Parmezaanse kaas.

Dit gerecht is van zichzelf smaakvol genoeg, maar je kunt er ook oregano of Italiaanse keukenkruiden en een beetje peper aan toe voegen. Eet smakelijk!

Uit eten in Utrecht: Hamburgerrestaurant Meneer Smakers

Mijn bespreking op Iens van 14 juni 2015:


Vandaag met twee vrienden bij Meneer Smakers gegeten op de Nobelstraat. In dit restaurant ligt de nadruk op hamburgers, met rund-, lams- of kippevlees of zalm of vegetarisch. 

Ik had een lamsburger met een portie Oudewijvenpatat (ongeschild). Mijn hamburger smaakte erg goed (8), de frieten waren ook ok (7). Het blijft fastfood, maar dan wel lekkere fastfood. 

Ik zal hier niet zo vaak komen, maar ik denk dat ik nog wel een keertje terugkom. Bestellen en ophalen was aan de balie.

Inmiddels zijn er nog twee vestigingen bijgekomen van Meneer Smakers

maandag 23 mei 2016

Uit eten in Utrecht: De veldkeuken

Mijn bespreking op Iens van 20 augustus 2015:

Vanavond heb ik na een korte wandeling door Amelisweerd met een vriend bij de Veldkeuken gegeten. Omdat het heerlijk weer was zaten we buiten op het terras, helaas was rond onze tafel een wesp hinderlijk aanwezig. Ze hadden geen verse jus, daarom gratis kraanwater gedronken.

Als voorgerecht had ik een timbaaltje met bieten, tzatziki en grutten. Een hele vreemde combinatie maar wel lekker (8).

Voor het hoofdgerecht had ik gegrilde aubergine met tomaat en mozarella. Niet lekker en niet vies (6).

Het toetje was heerlijk, een trifle van een laagje cake met yoghurt en vers rood fruit (9).

Gezien het feit dat ik bij de Veldkeuken altijd lekkere soep en lekkere taartjes eet vond ik de kwaliteit van de maaltijd erg tegenvallen. Omdat het ook niet goedkoop was (35 euro per persoon) zal ik hier niet gauw voor een tweede keer dineren.

De soepen zijn altijd vers en origineel, afgelopen donderdag heb ik nog een broccoli-cashewnotensoep gegeten (9). Ook heb ik bij de soep een rabarbercrumble gegeten (9). De Veldkeuken heeft altijd een verse soep en een stuk of 5 soorten taart in de aanbieding. Broodjes zijn hier ook lekker. Kortom: een aanrader, maar niet voor het diner.

zondag 22 mei 2016

Uit eten in Utrecht: Mexicaans restaurant Popocatepetl

Gegeten op 6 september 2015
 
Vanavond heb ik een snelle maaltijd gegeten bij Popocatepetl in mijn eentje. Als drank bij de maaltijd een niet heel verse jus (7) en een kan gratis kraanwater.

Ik kreeg een schaaltje met tacochips met saus. Verder heb ik alleen een hoofdgerecht gegeten: fajita's (een soort pannenkoekjes) met lamsvlees, ui, tomaat, mais en guacomole en zure room. Niet heel bijzonder, maar goed te eten (7). Geen restaurant waar ik vaker naar toe zal gaan, maar ik heb ook wel eens slechter gegeten.


zaterdag 21 mei 2016

Uit eten in Weesp: Italiaans restaurant Selene

Twee jaar geleden heb ik hier met een vriend erg lekker gegeten na afloop van een wandeling. We hebben vandaag weer in de buurt gewandeld en zijn hier weer gaan eten. Van de vorige keer herinnerde ik me nog de fantastische carpaccio (10) en de gegrilde tonijnsteak (10) (zie ook recensie van 2 jaar terug). De eigenaar vond het leuk dat ik destijds zo'n lovende recensie had geschreven en we kregen er een salade van het huis bij (10). Toetje was iets met geplette aardbeien en ijs dat ook fantastisch smaakte (10). Bij het eten heb ik 2 glazen net niet helemaal verse jus (9) gedronken en verder gratis kraanwater zoals het hoort. De broodjes met kruidenboter waren goed, maar niet bijzonder (8).
Eindoordeel, een restaurant waar we allebei zeer lekker hebben gegeten en waar de porties ook gewoon goed waren, niet van die truttige kleine porties die je vaak in sterrenrestaurants krijgt. Het zaakje oogt niet bijzonder, maar ik kan het van harte aanbevelen!

Vanmiddag heb ik met een vriend 10 km gewandeld in de buurt van Weesp. Na afloop van de wandeling hebben we bij restaurant Selene gegeten. Ik had dit restaurant uitgezocht omdat het van alle restaurants in Weesp de hoogste waardering kreeg van Iens. Dit bleek een uitstekende keuze.
We waren er vroeg, om 17.00 uur en de zaak was nog leeg. De eigenaar kwam naar ons toe en vertelde dat hij 30 jaar op kantoor had gewerkt en anderhalf jaar geleden de zaak had overgenomen. Hij vertelde ook wat hij buiten de kaart om had.
Als voorgerecht had ik Buratta (9,60 euro), een erg lekkere mix van Mozarella, room en verse tomaten (8,5). Mijn vriend had de Carpaccio van slagerij Louman uit Amsterdam (11,50 euro). Hier heb ik slechts een klein stukje van geproefd, maar deze smaakte fantastisch (10). Als hoofdgerecht hadden we spaghetti met een spies van verse tonijn en een beetje salade (17,95 euro). De salade smaakte goed (8), de spaghetti zeer goed (9) en de tonijn was perfect, roze aan de buitenkant en rood van binnen (10). Zo lekker heb ik mijn tonijn nog nooit gegeten.
De bediening was erg vriendelijk, na afloop van het diner kregen wij nog een gratis kopje koffie en thee. Niets dan lof!
Om het niet te duur te maken hebben we bij een ijssalon in de buurt nog een ijsje gegeten.

Gegeten op 20 augustus 2013

vrijdag 20 mei 2016

Uit eten in Utrecht: Thais restaurant Sao Wapa

Een Thais restaurant waar ik op vrijdag 22 mei 2015 met een vriend heb gegeten. Het eten is erg eenvoudig: wat rijst met wat vlees en groenten erdoorheen (7).

Goedkoop (10 euro) maar een kleine portie. In de tijd dat ik hier op het eten heb staan wachten kan ik zelf een (veel) betere maaltijd koken met ongeveer dezelfde ingrediënten.

Op zich aardig als afhaaladres, maar dan moet het niet te druk zijn. Voor mensen die snel tevreden zijn.

donderdag 19 mei 2016

Uit eten in Utrecht: Indonesisch restaurant Santai

Klein Indonesisch restaurant aan de Oude Gracht waar ik vanavond een maaltijd heb gegeten bestaande uit rijst, 2 vleesgerechten en 2 groentegerechten (7,5).

Goedkoop, maar lang niet zo goed als mijn favoriet Kolintang. Een plek om even snel wat tussendoor te eten.

s'nachts voelde ik me beroerd, waarschijnlijk gooien ze hier smaakversterkers door het eten.

Gegeten op 30 mei 2015

woensdag 18 mei 2016

Uit eten in Utrecht: Authentiek Chinees restaurant Jasmijn en ik

Ik heb een vriend getrakteerd op een maaltijd bij Jasmijn & Ik. Ik was met een vriendin al een keer of 5 bij dit restaurant geweest en beiden vinden we het behoren tot de top van de restaurants in Utrecht die we kennen. Vandaag hebben we voor een vegetarisch menu gekozen voor 2 personen a 26,50 euro per persoon. 

Vooraf kregen we een schaaltje met ongezouten pindas nog in hun vliesje (9) en wat ingemaakte rettich (9). Voorgerecht was een schaal met sojapeulen die we moesten pellen en dan de boontjes ervan opeten. Erg leuk om op te eten (denk aan het doppen van pindas) maar qua smaak niet zo bijzonder (8). Vervolgens had ik dumplings gevuld met groenten (9) en mijn vriend had een kokosgroentensoep. Als hoofdgerecht kregen we rijst en 4 schaaltjes met oa. saté van tofu met pindasaus (9,5), gele curry (9,5) en een Vietnamese salade (9,5). Als toetje hadden we een soort mousse met een mij onbekend kruid en koekkruimels (9,5). Bij het eten dronken we volop gratis kraanwater en ik 3 glazen versgeperste jus (10) en een versgeperst perensap met munt en gember (9).
De hoeveelheden waren ruim genoeg en ik vind Jasmijn en Ik  een van de beste restaurants die ik ken. Ik ben in een grijs verleden (1986-1994) een aantal jaren vegetariër geweest en hoewel ik nu een groot liefhebber van vlees ben, was dit waarschijnlijk mijn beste vleesloze maaltijd ooit.

Gegeten op 20 maart 2014


Hierna ben ik nog een paar keer bij Jasmijn en ik wezen eten, waaronder een keer met mijn broer en zus, ook tot grote tevredenheid. Het wordt tijd dat ik er weer eens ga eten.

dinsdag 17 mei 2016

Uit eten in Utrecht: Restaurant Bis

Gisterenavond heb ik met een vriend bij restaurant Bis gegeten. We kozen allebei voor het viergangenmenu a 39,50 euro. We kregen een schaaltje met brood en boter (8). Later nog twee keer een schaaltje met geroosterd brood (9). Bij het eten dronk ik een glas versgeperste jus d'orange (10) en een stuk of 5 glazen gratis kraanwater. De ene serveerster deed steeds een schijfje citroen in het water wat erg lekker was, de andere vond dat blijkbaar teveel moeite.

Het wachten duurde lang, pas na 25 minuten kwam het voorgerecht, een salade met koude asperges en een half ei (7). 

Na nog eens 25 minuten kwam het tussengerecht, een erg lekkere aspergesoep met stukjes gerookte zalm waarin helaas geen stukken asperge dreven (9). 

Gelukkig kwam het hoofdgerecht vrij snel: 2 op de huid gebakken pietermannen, met gebakken aardappeltjes en een garnering van puree, asperges, wortel en witlof (9). 

Voor het toetje kozen we in plaats van de cheesecake die bij het diner hoorde een grand dessert voor 2 euro extra. Het grand dessert was erg lekker en bestond uit een bolletje walnootijs, een stukje cheesecake, iets wat leek op flan, chocolademousse en een chocoladecakeje dat nog zacht van binnen was (9). 

Al met al hebben we erg lekker gegeten, maar vooral in het begin had het eten wat sneller geserveerd mogen worden (wij begonnen al grapjes te maken over de traagheid van de bediening).

Gegeten op 16 mei 2016

Iets meer dan 2 jaar geleden had ik al eens eerder gegeten bij Bis. Hieronder mijn recensie voor Iens:
Vanavond heb ik met een vriend gegeten bij Bis. We hadden gekozen voor de Iens dinerdeal. We begonnen met een glas prosecco. Voorgerecht was een combinatie van een coquille, tonijn en zalmtartaar, eenvoudig maar smakelijk (8). Hoofdgerecht was een rib-eye met wat groenten (8,5) en wat gebakken aardappelen (7). Toetje was een klein grand desert met wat wittechocoladeijs, creme brulée, chocolademousse en nog iets (9). Als afsluiting kregen we nog een kopje thee of koffie. Zoals gewoonlijk heb ik bij het eten 2 glazen verse jus (10) en veel glazen kraanwater gedronken. Ze serveerden geen kannetje met kraanwater (alleen flesjes), maar vreemd genoeg wel losse glazen. Het enige verschil was dat ze nu 6 keer extra moesten lopen. We hebben voor relatief weinig geld (nog geen 30 euro pp) eenvoudig doch goed gegeten.

Gegeten op 11 mei 2014

maandag 16 mei 2016

Dvd: The General

The General (Verenigde Staten, 1926): 78 minuten: Regisseur Buster Keaton

The General PosterThe General uit 1926 is waarschijnlijk Buster Keatons bekendste film en een van de absolute hoogtepunten uit de periode van de stomme film.

Johnnie Gray is machinist van "The General". Hij heeft twee grote liefdes, de locomotief en zijn liefje Annabelle. Om indruk te maken op zijn liefje wil hij zich inschrijven bij het Zuidelijk leger, maar ze willen hem niet hebben.

Dan wordt door een groepje Noorderlingen de locomotief gestolen. Johnnie gaat in zijn eentje in de achtervolging.

De film zit vol met stunts en grappen. Een van de duurste stunts ooit in de filmgeschiedenis is als een trein in een ravijn stort.


Ik heb de film een keer of 5 gezien en vind "The general" de beste stomme film die ik ken en een van de beste films ooit. In 1995 is de film van bijpassende muziek voorzien, speciaal voor de dvd. Iedereen met een liefde voor de film zou deze film gezien moeten hebben!

   

zondag 15 mei 2016

René Goscinny & Jean-Jacques Sempé (tekeningen): De kleine Nicolaas

René Goscinny & Jean-Jacques Sempé (tekeningen): De kleine Nicolaas (Frankrijk, 1960): 157 blz: Vertaald door Marijke Koekoek (2005): Uitgeverij Atlas: Oorspronkelijk uitgever Éditions Denoël

Van alle kinderboeken die ik ken, en dat zijn er heel wat, is "De kleine Nicolaas" van het Franse duo Goscinny en Sempé mijn absolute favoriet. Nicolaas is een klein jongetje van een jaar of 8 die naar school gaat en met zijn schoolkameraadjes ook buiten school allerlei avonturen beleeft.

Een kort overzicht van zijn avonturen: er komt een fotograaf naar school om een klassefoto te maken, tegen de tijd dat de kinderen opgesteld staan is de fotograaf al weer vertrokken, Nicolaas en zijn vriendjes zijn cowboys, de surveillant, ze gaan voetballen, de inspecteur komt naar school, Nicolaas vindt een hondje, er komt een nieuw jongetje in de klas, Nicolaas koopt een boeket voor zijn moeder, ze krijgen hun rapport, een meisje komt op bezoek, Alcestus en Nicolaas roken een sigaar, Nicolaas krijgt een fiets, Nicolaas is ziek, Nicolaas en Alcestus spijbelen, Nicolaas loopt van huis weg.

De vriendjes van Nicolaas hebben allemaal heel aparte namen. De volgende vriendjes worden met hun namen en eigenaardigheden genoemd:
Alcestus is het beste vriendje van Nicolaas, hij is dik en heeft altijd wat om te eten.
Godfried vindt het leuk om zich te verkleden en heeft een heel rijke papa van wie hij alles krijgt wat hij wil.
Chlotarius is de slechtste van de klas.
Agnanus is de beste leerling op school en hij heeft een bril waardoor de andere kinderen hem geen klappen mogen geven want anders gaat de bril stuk.
Verder zijn er nog een aantal andere kinderen zoals Odo, Joachim en Rufus die niet speciale eigenschappen worden toebedeeld.

Wat het boek zo bijzonder maakt is dat alles consequent wordt beschreven vanuit het gezichtspunt van een acht-jarige. Ik heb het boek een keer of vijf gelezen en iedere keer lig ik weer in de deuk, zo grappig is het boek.
Een aantal citaten om de lezers van mijn blog lekker te maken.

- Dat is toch zo vervelend: als je helemaal alleen speelt, vermaak je je niet en als je niet helemaal alleen speelt, maken de anderen de hele tijd ruzie met je.

- We noemen de surveillant Bouillon, als hij er niet bij is uiteraard. We noemen hem zo, omdat hij de hele tijd zegt: "Kijk me in de ogen", en in bouillon drijven oogjes. Ik begreep het ook niet meteen, maar een paar grote jongens hebben het me uitgelegd.

Over Rex, een hondje dat Nicolaas vindt:
- Na het broodje, dat Rex bijna net zo snel had opgegeten als Alcestus gedaan zou hebben, een vriendje dat de hele tijd eet, was Rex me heel blij achternagelopen.
- Rex begon de begonia's op te eten, maar dat is niet zo erg als met de leunstoel, omdat we meer begonia's dan leunstoelen hebben .

- "Maak je niet druk," zei Joachim, "ik stap op m'n fiets en haal de auto in!" Hij is aardig Joachim, maar hij trapt niet snel, vooral niet wanneer de weg stijgt, en toch traint hij voor de Tour de France, waaraan hij mee gaat doen wanneer hij groot is.

- In het rapport van Alcestus stond: "Als deze leerling evenveel energie in zijn schoolwerk zou steken als in eten, was hij de beste van de klas, want hij zou beter kunnen."

- Ik wist wat papa tegen me zou zeggen. Hij zou zeggen dat hij altijd de beste van zijn klas was geweest en dat zíjn papa heel trots was op míjn papa en dat hij met een heleboel eervolle vermeldingen en plaatjes was thuisgekomen en dat hij me ze graag zou laten zien, maar dat ze toen hij ging trouwen bij een verhuizing zoek zijn geraakt.

- Alcestus haalde een dikke sigaar uit zijn zak. "En wat gaan we met die sigaar doen?" vroeg ik. Ik wist niet zeker of het nu wel zo'n goed idee was om de sigaar te roken, en bovendien had ik zo het gevoel dat mama en papa dat niet leuk zouden vinden, maar Alcestus vroeg of mijn mama en papa me hadden verboden sigaar te roken. Ik dacht na, en ik moet zeggen dat papa en mama me wel  verboden hebben om op de muren van mijn kamer te tekenen, om als er bezoek is aan tafel iets te zeggen zonder dat me iets wordt gevraagd, om de badkuip vol te laten lopen om met mijn boot te spelen, om vóór het avondeten gebakjes te eten, om met deuren te slaan, om met mijn vingers in mijn neus te zitten en lelijke woorden te zeggen, maar sigaar roken hebben papa en mama me nooit verboden.

De fiets:
- Papa wilde geen fiets voor me kopen. Hij zei altijd dat kinderen heel onvoorzichtig zijn en dat ze acrobatentoeren willen uithalen en dat ze hun fietsen stukmaken en dat ze zich pijn doen.

- Papa bleef bij mij in de tuin. "Weet je dat ik vroeger verschrikkelijk goed kon wielrennen en dat ik als ik je moeder niet had leren kennen misschien wel profwielrenner zou zijn geworden?" vroeg hij. Dat wist ik niet. Ik wist dat papa verschrikkelijk goed had kunnen voetballen, rugby spelen, zwemmen en boksen, maar dat van de fiets was nieuw.

Ik moet nog vermelden dat de tekeningen van Sempé geweldig zijn. "De kleine Nicolaas" is bijzonder leuk om voor te lezen aan een jongetje tussen de 6 en 10 jaar oud en ook om op de middelbare school in klas 3 of 4 je Frans mee te oefenen.

Er zijn nog vier boeken van de avonturen van Nicolaas verschenen. Dit zijn: "De vakanties van de kleine Nicolaas", "Grote avonturen van de kleine Nicolaas", "Nieuwe avonturen van de kleine Nicolaas" en "Meer nieuwe avonturen van de kleine Nicolaas", ook allemaal vertaald door Marijke Koekoek. Allevier deze boeken zijn ook erg leuk om te lezen, maar toch net iets minder grappig dan "De kleine Nicolaas".

  

zaterdag 14 mei 2016

Dvd: The martian

The Martian (Verenigde Staten, 2015): 144 minuten: Regisseur Ridley Scott

The Martian PosterAres 3, een bemande missie naar Mars wordt vroegtijdig afgebroken omdat wegens een zandstorm de raket omvergeblazen dreigt te worden. Vijf astronauten ontkomen veilig, de zesde wordt voor dood achtergelaten. Astronaut Mark Watney (gespeeld door Matt Damon) komt echter bij, weet naar het opgerichte gebouw te strompelen, en ziet zich voor de schier onmogelijke taak gesteld om in zijn eentje op een vijandige planeet te overleven, zolang totdat er hulp arriveert.

Mark is geen doetje, hij gaat aan de slag om er het beste van te maken. Er was voedsel aan boord voor 6 personen voor 30 dagen. Mark moet het hiermee vier jaar zien te redden, tot de volgende missie. Gelukkig is Mark botanicus. Er is echter een probleem, per vierkante meter grond is er 40 liter water nodig om er iets op te kunnen verbouwen. Mark maakt water uit waterstof en zuurstof. Er worden flink wat aardappels gezaaid en later ook geoogst. Dan is er ook het probleem van de communicatie, er is geen verbinding tussen het centrum en de Hermessatelliet of de Aarde. Hij gaat met een wagentje naar de Pathfinder die in 1995 op Mars landde en laat zo weten dat hij nog leeft.

De film geeft enerzijds de avonturen van Mark op Mars weer (schitterend opgenomen in onder andere Jordanië) en anderzijds de mensen in Houston die hem proberen te helpen en zijn collegaastronauten in de Hermes.

Ondanks dat sommige details wat vergezocht zijn, geeft de film de mogelijkheden en moeilijkheden van een ruimtereis naar Mars zeer realistisch weer. Het lijkt mij een van de beste films die er zijn over ruimtereizen.
De film kan worden beschouwd als een ode aan de zelfredzaamheid van de mens. Aanbevolen!

  

vrijdag 13 mei 2016

Uit eten in Bunnik: Restaurant Vroeg

Vanavond heb ik met een vriend gegeten bij restaurant Vroeg, hij trakteerde. Vroeg is sfeervol gevestigd in een omgebouwde boerderij.

We kozen allebei voor het menu a 35 euro. Voorafgaande aan het eten kregen we wat heerlijk brood (9) met een soort van tapenade en roomboter. Ik dronk bij het eten 2 glazen verse jus (8) en een aantal glazen gratis kraanwater.

Als voorgerecht hadden we een proeverij van asperges: een klein bakje aspergesoep (8), wat stukjes ingemaakte asperges met ham (8) en een klein stukje quiche met asperges (9).

Het hoofdgerecht was heerlijk: 4 asperges (9) met Hollandaisesaus, een halve jonge kreeft, helaas een beetje kleine hoeveelheid (9) met lamsoor (9) en wat puree (8). Bij het eten werden frites (7) geserveerd, wat appelcompote (8) en wat salade (8). Ik vond de frites niet zo goed bij de asperges passen, maar ze zorgden er wel voor dat de maaltijd vullend genoeg was.

Als nagerecht wat aardbeien met een soort aardbeienbavoroise en vanilleijs (9).

Al met al heb ik erg lekker gegeten en ik kom hier zeker terug. Een bezoek aan Vroeg is makkelijk te combineren met een wandeling door Amelisweerd. Van de restaurants rondom Amelisweerd zonder meer de beste keus.

Jaroslav Hasek: De lotgevallen van de brave soldaat Svejk

Jaroslav Hasek: De lotgevallen van de brave soldaat Svejk: Met illustraties van Josef Lada (Tsjechië, 1920-1923): 859 blz: Vertaald door Roel Pieters (2001): Uitgeverij Pegasus

De lotgevallen van de brave soldaat SvejkToen de Nederlandse schrijver Jan Cremer werd gevraagd wat voor boeken hij las, antwoordde hij: "Ik lees geen boeken, ik schrijf boeken". Maar van de boeken die hij wel gelezen had, was "De lotgevallen van de brave soldaat Svejk" zijn favoriete roman.

Het basisgegeven van het boek is goed. Svejk is (afgaande op de prachtige tekeningen van Josef Lada) een niet al te lange gezette man met een stoppelbaardje en kort haar. Hij is niet al te snugger, maar heeft een soort boerenslimheid waarmee hij het een heel eind redt. Steeds als Svejk iets gevraagd (of bevolen) wordt, doet hij letterlijk wat de ander hem vraagt. Dat leidt tot vele komische situaties. Ook heeft Svejk steeds allerlei verhalen te vertellen. Zo verkoopt hij honden en weet smakelijk te vertellen hoe hij mensen honden die ze niet willen hebben weet aan te smeren.

Ik heb het boek maar gelezen tot bladzijde 208. Dat ligt niet aan de vertaling van Roel Pieters die uitstekend in hedendaags Nederlands de avonturen van Svejk tot leven brengt, maar wel aan de humor die me niet zo ligt, en wat is een humoristisch boek waard als je niet valt voor de humor.

De illustraties van Josef Lada zijn geweldig. Ik zag een klassieker uit de wereldliteratuur nooit eerder zo mooi geïllustreerd, met mogelijke uitzondering van de tekeningen van Jacques Tardi bij "Reis naar het einde van de nacht" van Céline.

  

donderdag 12 mei 2016

Recept: Rabarber

Het is er weer: Rabarber. Gekocht bij de Hoogvliet voor 2,25 euro voor 750 gram.
Als bijgerechtje voor 2 personen  neem je 750 gram rabarber.

De rabarber wassen en in stukken snijden. Opzetten met een klein beetje water en koken totdat de stukjes rabarber gaar zijn. Naar smaak suiker toevoegen. Af laten koelen en eet smakelijk!

woensdag 11 mei 2016

Yukio Mishima: De zee der vruchtbaarheid

De afgelopen weken heb ik de cyclus "De zee van de vruchtbaarheid" van Yukio Mishima gelezen. De cyclus bestaat uit de volgende delen:

1) Lentesneeuw (Japan, 1968): 389 blz: Uit het Engels vertaald door Gerrit de Blaauw (1986): Uitgeverij Meulenhoff


 






 
2) Losgebroken paarden (Japan, 1968): 398 blz: Uit het Engels vertaald door Marion op den Camp (1987): Uitgeverij Meulenhoff


 






 
3) De tempel van de dageraad (Japan, 1970): 324 blz: Uit het Engels vertaald door Gerrit de Blaauw (1987): Uitgeverij Meulenhoff


 






 
4) Het verval van de hemelinge (Japan, 1971): 231 blz: Uit het Engels vertaald door Maxim de Winter (1989): Uitgeverij Meulenhoff


 







Centraal in  "Lentesneeuw" staat de liefdesgeschiedenis tussen de jongeman Kiyoaki en het meisje Satoko. Ze zijn al van jongsaf bevriend en allebei opgegroeid bij families van goede komaf. Kiyoaki heeft een knap uiterlijk met 3 kleine moedervlekjes op zijn zij en is nogal lui op school, dit in tegenstelling tot zijn enige vriend Honda die hard studeert om op de universiteit toegelaten te worden. Aanvankelijk weet Kiyoaki niet of hij Satoko de liefde moet verklaren, maar als Satoko wordt uitgehuwelijkt aan een prins doet hij dit alsnog waarna een heftige affaire volgt. Ook komen in dit deel 2 Siamese prinsen voor die willen studeren in Japan en die bevriend raken met Kiyoaki en Honda. De liefdesgeschiedenis loopt niet goed af, Satoko raakt zwanger, moet een abortus laten plegen en wordt weggestopt in een klooster waarna Kiyoaki haar ondanks zijn smeekbeden niet meer mag bezoeken.
Anna van Gelderen heeft een zeer gedegen recensie geschreven van "Lentesneeuw".

In "Losgebroken paarden" gaat het verhaal verder met Honda die intussen rechter is geworden. Hij maakt kennis met de Kendovechter Isao, die een zoon is van de vroegere huisleraar van Kiyoaki. Omdat hij geboren is net na de dood van Kiyoaki en ook de 3 moedervlekjes bezit ziet Honda hem als een reïncarnatie van Kiyoaki. Isao is helemaal weg van het verhaal van "Het verbond van de goddelijke wind" waarin een groep Japanners een samenzwering pleegt om de westerse invloeden van Japan af te schudden. Isao droomt ervan om zelf zo'n plan uit te voeren en verzamelt een aantal jongeren om zich heen om dit ten uitvoer te brengen.

In "De tempel van de dageraad" reist Honda als advocaat naar Thailand. Hij ontmoet het prinsesje Ying Chan, dat enkele vragen van hem goed beantwoordt en dat hij ziet als een reïncarnatie van Kiyoaki en Isao, zeker als blijkt dat ook zijn de 3 kleine moedervlekjes op haar zij heeft. Later komt zij naar Japan en biedt Honda haar de ring aan die aan een van de Siamese prinsen heeft toebehoord.

In "Het verval van de hemelinge" adopteert Honda de zestienjarige Toru als zijn zoon omdat hij hem ziet als een reïncarnatie van Kiyoaki, Isao en Ying Chan. Er ontstaat een strijd tussen Toru en Honda waarmee de serie eindigt.

Ik vond het eerste deel geweldig en de daarop volgende delen steeds iets minder. Vooral de vele uitweidingen over religieuze zaken en het Boedhisme vond ik iets te veel van het goede.
Voor een zeer gedegen recensie in het Engels van allevier de delen zie de links naar de website van Tony Mallone die deze serie verkoos tot zijn favoriete boeken van 2009 en op wiens aanraden ik de serie heb gelezen.
Koen de Jager heeft een recensie geschreven van "Het gouden paviljoen", een ander boek van Mishima

zaterdag 7 mei 2016

Op vakantie gaan is leuk, behalve als het niet leuk is

Dit weekend zou ik naar Brugge gaan samen met een vriend voor een lang weekend. Het mocht niet zo lopen, in de nacht van donderdag op vrijdag heb ik nauwelijks geslapen en ik ben gisteren op hangende pootjes terug naar huis gegaan. Gebracht door een vriend die me kwam ophalen nog wel.
Het is niet de eerste keer dat ik een vakantie vroegtijdig afbreek of zelfs besluit een al geboekte vakantie te annuleren. Hieronder een overzicht.

Toen ik 15 jaar oud was (in 1982), mocht ik mee met de fietstocht naar de Ardennen van de middelbare school en kreeg ik een nieuwe racefiets van mijn ouders. Mijn liefde voor het fietsen was geboren. Tot het uitbreken van mijn ziekte in 1990 ging het meestal goed met mijn vakanties.

In 1988 wilde ik een fietstocht maken naar Oost-Turkije. In Joegoslavië, waar ik de taal niet sprak kreeg ik ongelooflijk last van heimwee en wilde ik de fiets op de trein naar huis zetten. Ik heb toch doorgezet en uiteindelijk Istanbul bereikt waar ik het wel welletjes vond.

In 1990 kreeg ik twee keer een psychose en bleek ik uiteindelijk last te hebben van een schizoaffectieve stoornis met bipolaire component. Een ziektebeeld dat ligt tussen de klassieke schizofrenie en een manische depressie.
Men zegt wel eens dat bij iemand een steekje los zit. Welnu bij mij zit niet alleen een steekje los, de hele bedrading van de hersenen magt wel vernieuwd worden.

Op vakantie gaan na het uitbreken van deze ziekte werd een stuk moeilijker. Gebrek aan energie, veel slapen en moeite met het vasthouden van een normaal dag- en nachtritme maakten het een stuk moeilijker om normaal op vakantie te gaan.

In 1991 ben ik 50 dagen in mijn eentje naar Turkije geweest. Na 2 dagen had ik al enorme last van heimwee. Toen heb ik toch doorgezet, onder het motto, als ik nu niet volhoud dan ga ik nooi meer op reis. Wel ben ik 3 weken eerder teruggekomen dan gepland.

In 1992 ben ik weer alleen 3½ maand in Indonesië en Thailand geweest. Dat ging redelijk, wel weer een maand eerder teruggekomen dan gepland.

In 1994 ben ik wezen fietsen in de Peleponesos met een vriend. Behalve dat ik af en toe in een ravijn wilde rijden ging dat goed.

In 1995 ben ik naar Annecy gefietst en vandaar met mijn broer naar de Mont Ventoux. Mijn laatste grote fietstocht.

In 1998, nadat mijn moeder overleden was had ik de fietsbus naar Italië geboekt. Bij nader inzien had ik geen zin om in mijn eentje te gaan fietsen en heb deze reis afgeblazen.

In 1999 hetzelfde verhaal met een geplande fietstocht langs de westkust van de Verenigde Staten.

In 2000 wilde ik naar Florence fietsen (je leest het ik ben hardnekkig). Vertrokken vanuit Heerlen. Ik ben op de fiets gestapt en heb de trein naar huis genomen.

In 2000 heb ik in het najaar nog een reis naar Andalusië gemaakt met een vriend van 3 weken. Achteraf gezien was deze vakantie de laatste die echt goed verliep.

In 2001 ging ik voor 3 weken naar New York om een vriend op te zoeken. De vriend was er niet, ik ben na 4 dagen in paniek naar huis gegaan en kreeg bij thuiskomst weer een psychose.

In 2003 wilde ik na een taalcursus van 6 weken in Salamanca nog anderhalve maand door Spanje reizen. De taalcursus heb ik na 3 weken afgebroken en ik heb het vliegtuig naar huis genomen.

In 2004 wilde ik een maand naar Italië gaan: Venetië, Toscane en Rome. De tweede dag in Venetië was geweldig. Toen kwam een slapeloze nacht in de jeugdherberg en heb ik de trein terug naar huis genomen.

In 2006 was ik met een vriend in Toscane voor 2 weken. De eerste week ging zeer moeizaam. Gelukkig ging de tweede week een stuk beter.

In 2010 had ik een moeizame anderhalve week in Rome met een vriend. Wel volgehouden.

In 2011 een reis geboekt naar Lissabon voor 1 week met een vriend en weer geannuleerd.

En nu dus Brugge.

In de tussentijd heb ik ook nog talloze trips in Nederland of logeerpartijen bij vrienden onderbroken wegens (meestal) slapeloze nachten of ook domweg door heimwee (hangt meestal samen).
Wie dit zo leest vraagt zich natuurlijk af waarom ik überhaupt nog op vakantie wil. Het is dus iets dat ik vroeger erg leuk vond en nog steeds heb ik moeite met het accepteren dat het niet meer zo is als vroeger. Misschien word ik ooit nog verstandig?


vrijdag 6 mei 2016

Uit eten in Utrecht: Eethuis Lunetten

Vanavond heb ik gegeten bij eethuis Lunetten, een eenvoudig eethuis waar je kebab, frites en een beperkt aantal andere gerechten kunt krijgen.

Ik kom hier wel vaker voor een snelle hap, maar eigenlijk alleen als mijn favoriete restaurant Kolintang dicht is, dat wil zeggen s'avonds na 20.00 uur of op zondag.

Ik had gekozen voor een schotel met 6 lamskoteletten (9), frites (7) en salade (6). De lamskoteletten waren erg lekker, maar verder stelde het eten niet zoveel voor. Het was wel vullend.

Voor een (veel) betere maaltijd zou ik indien mogelijk kiezen voor Kolintang, ook in het winkelcentrum van Lunetten.

maandag 2 mei 2016

Uit eten in Utrecht: restaurant Gys

Vanavond heb ik voor de tweede keer bij restaurant Gys gegeten, samen met twee vrienden. De vorige keer had ik een lentestoofpotje van lamsvlees, erg lekker (8), maar wel een kleine portie. Daarom had ik er toen nog een broodje gegrilde aubergine (8) bij genomen. 

De vrienden bestelden allebei een portie aardpeersoep en de lentestoof. Ik had ditmaal een grote (?) schaal met verschillende vleesgerechtjes, waaronder een bakje aardpeersoep (8), wat lentestoof (8), wat salade (8), wat droge worst (8), wat humus en bietenpuree (7) en wat brood. We hebben met zijn drieën er twee porties friet (7) bijbesteld. Als drinken bij het eten 2 koppen thee en veel gratis kraanwater. 

De sfeer in het restaurant is relaxed, veel jonge mensen, ook de vrouwelijke bediening was jong en vriendelijk. Ik denk dat ik hier nog wel vaker ga eten, maar de porties mogen wel wat groter.

Gegeten op 2 mei 2016