zaterdag 23 april 2016

UIt eten in Utrecht: Frans restaurant Ambères

Ik vind Ambères het beste restaurant dat ik ken. Toen ik afgelopen week een mailtje kreeg dat er een sluiting aan zit te komen, besloot ik gisteren om samen met een vriend hier nog een keer te gaan eten. Het eten stelde niet teleur. Wij kozen allebei voor het vijfgangendiner a 57 euro. 

Voorafgaand aan het diner namen wij wat van de charcuterie, 5 stukjes verschillende vleeswaren (10). Als drank hadden we gratis kraanwater en ik 2 glazen verse jus d'orange (10). Het brood dat geserveerd werd bij het eten was heerlijk (10). 

Eerst een amuse (10) vervolgens een voorgerecht met gerookte harder (10) een tussengerecht met rode poon (10), nog een tussengerecht met kalfskop (10) en een hoofdgerecht met lamsvlees (10). 

Het kaasplankje was wel een beetje erg karig, 4 wel heel kleine stukjes kaas en wat notenbrood voor 12 euro (8). Toetje was wel weer goed, ijs met mousse, merengue en een gemarineerde plak ananas (9).
We werden bediend door twee charmante jongedames die zeer vriendelijk waren. Toch ondanks het geweldige eten ook een minpuntje: de porties waren wel erg klein, ondanks dat we allebei flink wat brood hadden gegeten en we 7 gangen achter de kiezen hadden had ik nog wel wat ruimte over. 

Ook de prijs, 90 euro inclusief fooi is mijns inziens gewoon te hoog. Ondanks mijn enthousiasme over het eten betwijfel ik of ik hier snel terugkom.

Er zijn in Utrecht drie zeer goede restaurants die alledrie een vast 5-gangenmenu serveren. Je hebt Ambères voor 57 euro, de Vaartsche Rijn voor 49,50 en C'est Ça voor 38 euro. Het eten is het best bij Ambères, gevolgd door de Vaartsche Rijn  gevolgd door C'est Ça.

Over het algemeen geldt hoe duurder het restaurant, hoe kleiner de porties. Dat geldt voor deze 3 restaurants ook, waarbij bij C'est Ça het best de honger gestild kan worden. Omdat ik ook C'est Ça het gezelligste restaurant vind om te zitten, gevolgd door de Vaartsche Rijn is dat mijn favoriete restaurant van de drie, gevolgd door de Vaartsche Rijn. Zo zie je maar, de kwaliteit van het eten zegt veel, maar niet alles.

dinsdag 19 april 2016

Mels de Jong en Martin Ros (samenstelling) Paul Léautaud: 1872-1956


Het boekje "Paul Léautaud" samengesteld door Mels de Jong en Martin Ros is uitgegeven in 1989 op dezelfde manier als de befaamde serie Privé-domein, maar heeft geen nummer meegekregen. In dit boekje staan een aantal teksten van en over Paul Léautaud, aangevuld met een serie foto's. Eigenlijk is het dus een soort opwarmertje, om mensen enthousiast te maken voor deze schrijver. Paul Léataud is vooral bekend geworden als schrijver van het literair dagboek, dat hij heeft bijgehouden vanaf 1893 tot vlak voor zijn dood in 1956. In de serie Privé-domein verschenen een aantal deeltjes van Léautaud waarvan ik er eentje heb gelezen.

Een paar citaten uit het ten geleide van Martin Ros:

- Als Paul uren verstild onder de tafel zat te spelen, wat hij het liefste deed, liet hij zich enkel door de honden graag storen; ze legden hun koppen tegen hem aan en gaven hem pootjes. Veel erger was dat Paul onder de tafel ook brokstukken tegen kwam uit de neus van zijn vader, waar deze ook tijdens het eten onbekommerd uit zat te baggeren.  

- De verbijsterde radioluisteraars kregen zelfs over hun literaire held Alfred de Vigny van Léautaud te horen dat hij eerst op een liefdesbrief masturbeerde alvorens die naar zijn vriendin te versturen.

- Naar schatting heeft Léautaud in zijn leven zo'n driehonderd katten en honderdvijftig honden gehad, voorts een gans, een geit en een aap. In en rond zijn huis in Fontenay bevonden zich op zeker moment wel eens vijftig beesten tegelijk. ... De hond Babette bleek een groot liefhebber van papier. Zo kon Léautaud de verzamelde werken van de dichter  Paul Fort compleet aan Babette kwijt; elke dag peuzelde de hond wel een paar pagina's naar binnen. Nooit is een verzameld werk zo voedzaam geweest!

Léautaud heeft vaak genoeg geschreven dat hij verstoken was van elke van fantasie en dus in zijn schrijven nooit kon treden buiten het leveren van commentaar op datgene wat hij persoonlijk had meegemaakt. 

Een aantal aforismen van Léautaud:

- Het genot van mijn partner heeft me altijd meer geïnteresseerd dan mijn eigen genot. Mijn manier van optreden mag dan niet erg beminnelijk zijn, op dit punt gedraag ik me toch als een man van de wereld: Gaat u voor, mevrouw, ik volg wel.

- Ik heb in de schouwburg vaak opgemerkt dat, bij het zien van een man die bedrogen wordt, alleen de vrouwen lachen.

- Je voelt je een ander mens al naar gelang de wijk waarin je woont, het onderkomen dat je hebt, de kleren die je draagt, de maîtresse die tot je beschikking staat, het geld dat je op zak hebt. Ik bedoel dat voor mensen zonder persoonlijkheid.

- Ik ben het nog steeds niet met mezelf eens over wat ik nu prefereer, het plezier in de liefde of in het schrijven. Doe ik het een, dan prefereer ik het ander. Ik maak me sterk dat ik zal sterven zonder ooit gekozen te hebben.

- Merkwaardig dat het doorgaat voor iets genoeglijks, met meer mensen aan tafel zitten, terwijl eten voor zover je het ziet en weet wat het is, toch bepaald geen leuk schouwspel is.

Verder een gesprek van Mels de Jong met Edith Silve, voorzitster van de vereniging die de Cahiers van Léautaud uitgeeft. Dan een paar stukjes van Léautaud en ondermeer een paar brieven van hem aan zijn moeder.

Het boekje wordt compleet gemaakt door een fotokatern van de laatste 68 bladzijden.
Het boekje is een beetje een allegaartje, maar maakt in ieder geval mij wel erg nieuwsgierig naar het overige werk van Léautaud, dus daarmee is het boekje in zijn opzet geslaagd.

  

zaterdag 16 april 2016

Dvd: Historias minimas

Historias minimas (Argentinië, 2002): 88 minuten: Regisseur: Carlos Sorin

Historias mínimas Poster""Historias minimas", letterlijk vertaald zoiets als kleine verhaaltjes, is een Argentijnse film over 3 mensen uit het kleine Fitz Roy die alledrie de reis maken naar de grote stad San Julian, zo'n 300 kilometer ver weg.

De oudere man Don Justo, die met zijn oren kan bewegen, hoort dat zijn hond Mormel is gezien in San Julian en besluit om er heen te gaan om zijn hond op te halen. Van zijn zoon en schoondochter mag hij niet gaan, maar hij gaat toch.

Dan is er de handelsreiziger Roberto die met een taart in de vorm van een voetbal op weg is naar de vrouw op wie hij verliefd is.

Als derde is er Maria Flores, een vrouw met een klein kind die een keukenmachine heeft gewonnen bij een televisieprogramma en op weg gaat om haar prijs op te halen.

Het zijn maar kleine verhalen met veel alledaagse gebeurtenissen (en couleur locale), maar sterk spel en mooie beelden maken er een zeer onderhoudende film van. Inmiddels heb ik deze film voor de 4e keer gezien.

  

woensdag 6 april 2016

Karl Ove Knausgard: Mijn strijd

Karl Ove Knausgard is een Noorse schrijver, geboren in 1968 die met zijn zesdelige romanserie "Mijn strijd" een uitgebreid epos heeft geschreven over het leven van hemzelf en dat van zijn naasten. Ten tijde van het schrijven van dit epos, tussen 2008 en 2011, is Knausgard getrouwd met Linda, een vrouw die lijdt aan een manische depressie en hebben zij 3 kleine kinderen: Vanja, Heidi en John. In het laatste stuk van deel 6 "Vrouw" wordt beschreven dat Linda ziek is en Karl Ove in zijn eentje opdraait voor het huishouden en de zorg voor de kinderen.

De boeken van Knausgard beschrijven vooral alledaagse gebeurtenissen zoals het verschonen van luiers, het wegbrengen van de kinderen naar de crêche, maar ook de grote gevoelens zoals verschillende verliefdheden, de dood van zijn vader, ontrouw binnen zijn eerste huwelijk. Knap van de boeken is dat een leven als ieder ander zodanig is beschreven dat het makkelijk wordt om je in te leven en mee te leven met de hoofdpersoon. Daarnaast zijn de beschreven gebeurtenissen zeer herkenbaar, ik kon mezelf zeer goed herkennen in een aantal gebeurtenissen die Knausgard heeft opgeschreven.

Knausgard streeft ernaar om zo realistisch mogelijk te schrijven, hij noemt bijvoorbeeld alle personen en alle plaatsen met hun echte naam. Omdat er na het uitkomen van deel 1 een rechtszaak tegen Knausgard dreigde te komen heeft hij de namen van zijn vader (papa) en de familie van zijn vader gefictionaliseerd. Verder zijn van enkele andere mensen de namen veranderd die er bezwaar tegen maakten met hun echte naam in het boek te komen. In deel 6 vermeldt Knausgard de ontvangst van de verschillende delen en dat hij op toernee gaat om zijn boeken te promoten.

In grote lijnen volgt hieronder de inhoud van de 6 delen:

Vader / 1Deel 1: Vader gaat over de jeugdjaren van Karl Ove en met name over zijn verhouding tot zijn strenge vader. Een groot gedeelte van dit deel gaat over de begrafenis van zijn vader in 1998 die zich letterlijk heeft doodgedronken.






Liefde- 2
Deel 2: Liefde gaat over zijn relatie met Linda en hun 3 kinderen en hoe ze elkaar hebben ontmoet nadat Karl Ove uit een eerder huwelijk met Tonje is weggevlucht.







Zoon - 3Deel 3: Zoon gaat over zijn jeugdjaren tot ongeveer zijn 15e en de eerste kennismakingen met meisjes.







Nacht - 4
Deel 4: Nacht gaat over het jaar dat Karl Ove lesgeeft aan een school in Noord-Noorwegen en over zijn laatste 3 jaren aan het gymnasium. Karl Ove stelt zich gedurende die tijd 3 doelen: 1: het krijgen van een vriendin, 2: het zo snel mogelijk met een vrouw naar bed gaan, 3: zich ladderzat drinken. Alleen het laatste lukt met zeer grote regelmaat. Aan het einde van dit deel gaat hij met een meisje waar hij niet om geeft naar bed tijdens een Deens popfestival.



SchrijverDeel 5: Schrijver gaat over het jaar dat hij een schrijverscursus volgt en de jaren daarop aan de universiteit. Veel uitweidingen over zijn pogingen tot het schrijven van zijn eerste roman.






Mijn strijd 6 - Vrouw
Deel 6: Vrouw gaat over de tegenwoordige tijd met Linda, Vanja, Heidi en John afgewisseld met een fors uitgevallen essay van zo'n 400 bladzijden over Hitler, diens boek "Mein kampf" en het kwaad. Dit essay vond ik met afstand het minst interessante stuk van de serie.






Ik heb de ruim 3600 blz met veel plezier in precies 36 dagen gelezen. Knausgard schrijft bijna steeds onderhoudend, waar hij ook over schrijft, behalve het essay in deel 6.

zondag 3 april 2016

Recept: Asperges

Ze zijn er weer: de Hollandse asperges. Nog een beetje duur (11 euro per kilo) maar daar zal ik ze niet om laten staan. Vanavond samen met twee vrienden  asperges gegeten met gekookte nieuwe aardappelen, plakken oude Goudse, gerookte zalm en twee eieren.

Als je de asperges uitzoekt in de winkel let er dan op dat je de dikke neemt, die zijn het lekkerst en daar blijft meer van over als je ze schilt. Schil ze zorgvuldig en kook de asperges ongeveer net zo lang als de aardappelen: 15-20 minuten totdat ze lekker gaar zijn. Je kunt bij een aantal winkels (bijvoorbeeld de Albert Heijn) ook geschilde asperges kopen, die zijn iets duurder maar het spaart wel werk uit.

In restaurants koken ze asperges meestal beetgaar, van mij mogen ze nog wel een paar minuten langer worden gekookt. Asperges zijn lekker met bovengenoemde ingrediënten, een botersaus of (Serrano-) ham. Eet smakelijk!

zaterdag 2 april 2016

Uit eten in Utrecht: Indiaas restaurant Taj Mahal 2

Vanavond heb ik met een vriend bij restaurant Taj Mahal gegeten. Omdat wij de voorgaande keren al het standaard Taj Mahal menu hadden gekozen kozen we nu voor iets anders: het vismenu.

Bij aankomst stond er een pappadum met 3 sausjes op tafel (8). Als drankje hebben we allebei twee mangolassis genomen plus gratis een karaf kraanwater.

Het voorgerecht was heerlijk: gekruide witvis (9).

Het hoofdgerecht viel een beetje tegen: 4 schaaltjes met respectievelijk: 2 grote garnalen (8), een sausje met garnalen (7), een sausje met vis (7) en wat groenten (7) en rijst en een naanbrood (8).

Het toetje was wel weer goed: rijstepap met wat ijs (8). Al met al redelijk tot goed gegeten voor 37,50 euro pp.

Storend was wel dat de hele avond de muziek vrij hard aan stond. We hebben er 3! keer wat van gezegd. Dan ging gedurende 2 minuten de muziek wat zachter om vervolgens weer op volle sterkte te worden aangezet. Ik vermoed dat meer mensen de muziek te hard vonden staan.