maandag 29 februari 2016

Dvd: Once were warriors

Once were warriors (Nieuw-Zeeland, 1994 ): regisseur Lee Tamahori:100 minuten

Once Were Warriors PosterJake en Beth Heke zijn getrouwd en hebben 5 kinderen: de oudste Nig zit in een soort Maori-bende, dan komt Mark (Boogie) die kleine diefstallen pleegt en justitie achter zijn broer krijgt, dan Grace die 13 is en het lieve en begripvolle kind van de familie is en nog 2 kleinere kinderen.

Jake en Beth vormen een knap stel, maar het gaat niet goed want Jake drinkt nogal veel en knokt regelmatig waarbij ook Beth het moet ontgelden als zij daar iets van zegt. Gedurende de film gaat het van kwaad tot erger.

"Once were warriors" geeft een krachtig realistisch portret van een Maori-familie, en hoewel de film erg gewelddadig is valt hij nooit uit de toon. De acteerprestaties van met name Jake en Beth zijn grandioos. Ik heb vanavond de film met 2 vrienden voor de 4e of 5e keer gekeken en hij verveelt geen moment. Aanbevolen voor liefhebbers van wat rauwere films.

  

zondag 28 februari 2016

Cd van de week: Willem Vermandere: Onderweg




Via een oudere vriend heb ik een jaar of twee geleden kennisgemaakt met de muziek van de Vlaamse liedjeszanger Willem Vermandere. Ik was op slag verkocht. Vermandere schrijft zelf zijn liederen en zingt in sappig West Vlaams dialect met een prachtige begeleiding. Een van mijn grootste muzikale ontdekkingen van de afgelopen jaren. Hieronder de tekst van Onderweg.


Onderweg ben ik zigeuner, onderweg ben ik een kind
Van de rusteloze wegen op vier wielen, welgezind
Op vier wielen wil ik vluchten, weg uit het nauwe vaderland
Naar het bergland en de rotsen, met een bos aan de waterkant
Naar het bergland en de rotsen, met een bos aan de waterkant

Onderweg daar zit je veilig, onder uw blikken autodak
Je mag jodelen en zingen in uw rammelende rammelbak
Onderweg leer je vergeten, gisteren ligt, ver achter U
En voor morgen nog geen zorgen, onderweg is 't altijd nu
Voor morgen nog geen zorgen, onderweg is 't altijd nu

Je passeert langs kathedralen, en je duizelt keer op keer
Van die stoetmoedige dromen, van die bouwers van weleer
En zo leer je blind vertrouwen, vorderen ondanks brute pech
Wuif veel liever dan te vloeken, naar de kinders langs de weg
Wuif veel liever dan te vloeken, naar de kinders langs de weg

En je loopt door de paleizen met uw hoofd vol romantiek
Maar uit krotten en ruïnes, klinkt er klaaglijke muziek
Deelt uw brood met lotgenoten, zoveel zwervers grauw van vel
Langs de gloeiend hete wegen, steden vol kommer en kwel
Langs de gloeiend hete wegen, steden vol kommer en kwel

Onderweg, op markten en pleinen, vind je volk, mild en gastvrij
Dat schenkt U met handen en voeten zoete vruchten, allerlei
En zo vind je ook uw geliefde, met nog jaren voor de boeg
Van uw teder zacht beminde, daarvan krijg je nooit genoeg
Van uw teder zacht beminde, daarvan krijg je nooit genoeg

Onderweg ben je nomade, soepel plooiend, speels van geest
Geeft U over aan de genade, je wordt vrij en onbevreesd
Want je botst met tegenstrevers, elken ding zegt zijne zeg
Leer geduldig incasseren, van tegenliggers onderweg
Geduldig incasseren, van tegenliggers onderweg

Los van vastgeroeste ideeën, onderweg pluk je den dag
Pelgrim ben je heel je leven, vorderen doe je liefst zigzag
Haast u, haast u, uiterst langzaam, want het einddoel is bekend
Daar valt weinig van te zeggen, niet bepaald een happy end
Daar valt weinig van te zeggen, niet bepaald een happy end

Ooit als kind ben ik vertrokken, zonder route, kaart of plan
Onderweg al heel m'n leven, wat is daar de zin toch van
Onderweg stel je geen vragen, voor hoelange nog en waarom
Onderweg ben je zigeuner, je reist voort en je ziet niet om
Onderweg ben je zigeuner, je reist voort en je ziet niet om

En je ziet niet om
En je ziet niet om
Ziet niet om
Ziet niet om
Ziet niet om

 

zaterdag 27 februari 2016

Dvd: Hukkle

Hukkle (Hongarije, 2002): 75 minuten: Regisseur Gyorgy Palfi

Hukkle PosterHukkle is een prachtige Hongaarse film over een dorpje op het platteland waar alles nog volgens het oeroude natuurlijke ritme verloopt. Een oude man zit op een bankje voor zijn huis te hikken, er worden dieren gefilmd: een kikker die zwemt, een molletje, een hertje in het koren, een slang en een grote beer die een zeug dekt, een vrouwelijke herder met een kudde schapen..

Dat is het wel zo'n beetje, er is geen sprake van een verhaal en al helemaal niet van dialogen. Wie een Hollywood actiefilm verwacht komt bedrogen uit, maar voor liefhebbers van filmhuisfilms is dit een klein meesterwerkje. Volgens de beschrijving van de film is er sprake van een langzaam opgebouwde spanning, maar ondanks een lijk in het water heb ik daar weinig van meegekregen.

  

zondag 21 februari 2016

Cd van de week: Giacomo Puccini: Tosca



Een opera is letterlijk een verhaal op muziek. Meestal wordt een opera uitgevoerd als een soort toneelstuk waarbij nogal veel gezongen wordt. Behalve het toneelspel (in mijn ogen het minst belangrijke deel van de opera) zijn het orkest, de solisten en het koor van belang.
Tosca van Puccini is een van mijn favoriete opera's en dit is een van de uitvoeringen die ik heb, met Maria Callas. Ik heb het geluk gehad ooit een liveuitvoering bij te wonen in de Stopera.

 

donderdag 18 februari 2016

Dvd: La graine et le mulet

La graine et le mulet (Frankrijk, 2007): 148 minuten: Regisseur Abdellatif Kechiche

La graine et le mulet (2007) Vanavond heb ik voor de vierde of vijfde keer de Franse film "La Graine et le mulet" gezien.

De Algerijn Slimane van 61 jaar oud werkt al decennia op een scheepswerf. Hij wordt ontslagen omdat hij niet meer productief genoeg is en er ook weinig werk meer is.

Hij heeft als droom een couscous en vis restaurant te openen. Samen met de knappe dochter Rym van zijn vriendin gaat hij aan de slag om vergunningen te regelen. De ex-vrouw van Slimane kookt iedere zondag voor de hele familie. Aan tafel worden uitgebreide gesprekken gevoerd en wordt uiteraard heerlijk gegeten. Zij kookt voor de openingsavond van het restaurant de couscous en de andere gerechten. Helaas loopt er het een en ander fout.

Ik vind "La graine et le mulet" een fantastische film die zeer authentiek overkomt. Een absolute mustsee film voor iedereen die van filmhuisfilms houdt.

Van dezelfde regisseur heb ik eerder "La vie d'Adèle" besproken, ook al zo'n geweldige film.

  

dinsdag 16 februari 2016

Edmund White: Marcel Proust

Edmund White: Marcel Proust: A Life (Groot Brittannië, 1999): 140 blz: Uitgeverij Weidenfeld & Nicolson 

Product DetailsVolgens veel mensen (waaronder ikzelf) is Proust een van de grootste, zo niet de grootste romanschrijver van de 20e eeuw. Hij heeft deze reputatie te danken aan een werk: "Op zoek naar de verloren tijd" dat in totaal bestaat uit 7 delen en zo'n 3000 bladzijden.

Momenteel ben ik bezig met het herlezen van "Op zoek naar de verloren tijd" en terwijl ik wacht op deel 3 heb ik deze korte biografie van Edmund White herlezen. Ik heb eerder al de zeer gedetailleerde biografie van William Carter gelezen en heb een aantal uitgebreide biografieën van Proust in de kast staan.

Wat maakt Proust zo bijzonder? Edmund White doet een aardige poging om deze vraag te beantwoorden. Hij geeft een korte schets van het leven van Marcel Proust en laat zien hoe zijn levenservaringen doorwerken in zijn meesterwerk. De biografie is lekker kort (140 blz) en leest lekker weg. Wat mij betreft een van de beste beginpunten om meer over de persoon van Proust te weten te komen en over de relatie tussen zijn leven en zijn werk.

  

zondag 14 februari 2016

Cd van de week: Salif Keita: M'Bemba



 Salif Keita: M'Bemba: titelsong

Als tweede artiest in de serie cd van de week wil ik Salif Keita noemen. Salif Keita is evenals de in Nederland bekendere Youssou N'Dour een Senegalees. Hij zingt zijn liederen deels in het Wolf en deels in het Frans. Uit de categorie wereldmuziek is M'Bemba absoluut mijn favoriete cd.

Salif Keita heeft een prachtige stem, de muziek is ritmisch en meeslepend en hij wordt begeleid door een mooi dameskoor. Keita heeft meerdere cd's gemaakt waarvan ik Folon...the past en Mouffou na deze de twee beste vind. Warm aanbevolen voor iedereen die van opzwepende Afrikaanse popmuziek houdt!

  

donderdag 11 februari 2016

Uit eten in Utrecht: Restaurant Inspired

Zaterdagavond 28 maart 2015 heb ik samen met twee vrienden gegeten bij restaurant Inspired. Om 18.05 uur waren we ter plekke. Er werd gevraagd wat we wilden drinken en we kregen een schaaltje met kleine broodjes, wat gekruide mayonaise en olijfolie (7). Omdat er geen verse jus was hield ik het bij (kraan)water.

Als amuse kregen we een zeer lekker half glaasje lentesoep, dit had van mij gerust een soepkom mogen zijn (10).

Een dik half uur later kwam het voorgerecht bestaande uit gerookte polderhoen (kip) op een bedje van quinoa, erg lekker (9).

Nog eens ruim een half uur later kwam het tussengerecht, een crushi, oftewel gefrituurde sushi. Lekker, maar ik ben sowieso gek op sushi en die hoeft voor mij niet gefrituurd te worden (8).

Tegen achten verscheen het hoofdgerecht, entrecote met groene asperges, wel aardig (7,5). Ondertussen had de gastheer gevraagd of ik nog van plan was om wat anders te drinken dan kraanwater, want daar kon de tent niet van draaien. Hoewel ik dat grote flauwekul vind heb ik wat voor het water betaald. Na nog een half uur was ik intussen erg moe en ben ik naar huis gegaan zonder op het toetje te wachten.

Samenvattend: het eten was ok, maar de zeer lange wachttijden maakten het eten tot een bezoeking. Als ik met een goede vriendin uitgebreid zit te kletsen bij het eten kan dat wel, maar voor een gewoon etentje met vrienden duurde dit echt veel te lang. We zaten op een gegeven moment alledrie uitgebreid te gapen en verveeld om ons heen te kijken. Dan hoort er toch te iemand te komen vind ik.

woensdag 10 februari 2016

Uit eten in Utrecht: Marokkaans restaurant Tamoeda

Op zondag 29 maart 2015 ben ik voordat ik naar een huiskamerconcert zou gaan met een vriend wezen eten bij Marokkaans restaurant Tamoeda.

We waren er om 17.45 uur en het was stil in het restaurant, we waren de enige twee gasten. We kregen wat (niet al te vers) brood met olijven (6) en een kan kraanwater.

Als voorgerecht hadden  we een schaal met allerlei kleine hapjes: salade, calamares, een spiesje met vlees en eentje met garnalen, gefrituurde aubergines en gevulde driehoekjes met groenten. Allemaal erg lekker (8,5).

Het hoofdgerecht was fantastisch: tajine met lamsvlees, pruimen en amandelen. De stukken lamsvlees waren heerlijk mals en precies goed gekruid en dat combineerde perfect met de zoete smaak van de pruimen en de knapperige amandelen (10).

Ik heb al een aantal keer eerder gegeten in dit restaurant en wist dat de lamstajine zeer goed is. Alles bij elkaar (met ook nog een pot Marokkaanse thee) waren we iets meer dan 30 euro kwijt per persoon en daarvoor hadden we beduidend beter gegeten dan gisteren en we waren ook binnen een uur klaar. Helaas was ik weer eens moe, dus ben ik niet meer naar het concert geweest.

Jammer dat er zo weinig gasten waren, het restaurant verdient beter: een van de aanbevolen restaurants in Utrecht op loopafstand van het station.

dinsdag 9 februari 2016

Uit eten in Utrecht: Restaurant Sumo

Dinsdag 31 maart 2015 ben ik met een vriend uit eten geweest bij Restaurant Sumo, een all-you-can-eat sushi reastaurant dat gelegen is aan de Potterstraat tegenover het voormalige postkantoor op de Neude. Sumo is een mooi ingericht groot restaurant dat je een beetje oneerbiedig een sushi-vreetschuur kunt noemen, hoewel je het restaurant daarmee onrecht aandoet.

Zoals bij elk ander all-you-can-eat sushi restaurant waar ik geweest ben werkt men ook hier met een formuliertje waarop je per gang steeds 5 gerechten per persoon kunt aankruisen. Het maximum aantal gangen dat je kunt bestellen is 6, maar de praktijk leert dat ik aan 4 gangen ruim genoeg heb.

We begonnen met een misosoep (8) en een aantal nigiri, de klassieke sushi bestaande uit rijst met iets erop (8). Ook wat maki, rolletjes zeewier gevuld met iets (9).

Bij de tweede gang namen we wat warme hapjes zoals de overheerlijke lamskoteletten (9), gegrilde witvis (8) en eendeborstfilet (8,5). Bij de derde en vierde gang concentreerden we ons op de warme hapjes met nog maar weer eens wat lamskoteletten (daar hebben we er elk 5 van op).

Als toetje hadden we 2 bolletjes ijs: mango en chocolade (8) met wat fruitsalade. Helaas hebben ze geen verse jus en je bent verplicht minimaal een drankje te consumeren en dat werd voor mij een potje Japanse thee.

Gezien de grootte van het restaurant is het eten erg goed. Sinds de opening 2 jaar geleden ben ik hier al een keer of 10 wezen eten en altijd ben ik tevreden naar huis gegaan. Mijn vriend had nog nooit eerder sushi gegeten en die was ook erg te spreken over het eten. Ik kom hier graag iedere maand een keertje, liefst s'middags want dan is het goedkoper (weliswaar met minder keus). 

Gisteren heb ik voor het laatst hier geluncht.

maandag 8 februari 2016

Recept: Erwtensoep

Ingrediënten voor een pan van 8 liter (genoeg voor 8 grote eters): 500 gram spliterwten, 1 kg karbonaadjes of hamlappen, 3 rookworsten, 1 kg gesneden hutspot, 500 gr gesneden prei, 1 knolselderij, 1 bos selderij, bouillonpoeder naar smaak.

Was de spliterwten en breng ze met 2½ liter water aan de kook. Voeg de karbonaadjes (of hamlappen) toe en laat het 1½ uur koken. Dan het vlees uit de pan halen, even af laten koelen en het vlees van het bot afhalen en in stukjes snijden. Bouillonpoeder naar smaak toevoegen. De knolselderij in stukjes snijden en 5 minuten laten meekoken, dan de overige groenten toevoegen en nog 15 minuten laten koken en als laatste de gesneden rookworsten een paar minuten warm laten worden. Eet smakelijk!

zondag 7 februari 2016

Een nieuwe rubriek: Cd van de week: Kari Bremnes: You'd have to be here





Kari Bremnes: You'd have to be here: titelsong

Ik wil vandaag een nieuwe rubriek starten: de cd van de week. In principe verschijnt deze rubriek iedere zondag. Hoewel ik weinig kennis heb van muziek ben ik wel een groot luisteraar en fan. De bedoeling van deze stukjes is om mijn lezers enthousiast te maken voor die muziek die ik mooi vind. Ik bespreek dan ook alleen muziek die ik mooi vind.

Als ik één minuut naar een cd luister weet ik meestal al wel of de cd goed ga vinden of juist niet. Ik behoor nog tot de generatie die cd's kocht en nog steeds koopt.

Ik wil ook bij ieder bericht een stukje van youtube plaatsen met daarop een stukje muziek van de cd. Bij een leuke tekst (vooral in het Nederlands) plaats ik misschien ook de tekst van een nummer in het bericht.

Ik wil beginnen met de cd van de Noorse zangeres Kari Bremnes: You'd have to be here, op youtube met de gelijknamige titelsong. Bremnes heeft een prachtige stem, is goed verstaanbaar en wordt mooi begeleid. Een van de grootste zangeressen die ik ken. Vanwege de geluidskwaliteit van haar cdopnames is haar muziek ook erg geliefd bij audiofielen.

Kari Bremnes heeft een stuk of 9 cd's gemaakt in het Noors en 2 in het Engels: deze en Norwegian mood, ook een absolute topcd.

zaterdag 6 februari 2016

Uit eten in Utrecht: Restaurant Vaartsche Rijn


Menu Vaartsche Rijn zaterdag 4 april 2015

Amuses:
Lijnzaadcracker met wortel-komijncreme en dille
Komkommer geinfuseerd met vlierbloesemazijn, tartaar van dorade en bloedzuring
Voorgerecht: 
Rauwe makreelrug, salade van makreel, granita van pompoen, bergamotmayo en waterkers
Tussengerecht: 
Gebakken coquille, gelei en schuim van yuzu en gerookte thee, en zeekraal
Tussengerecht:
Gepofte aardpeer, gebakken peer, zeewier, hollandaise saus en bouillon van geroosterde ui
Hoofdgerecht:
Varkensnek, gele meiraap, daslook, schapenfeta en just met Granny Smith en zuring
Dessertamuse:
Oliebol van aardappel, ijs van duindoornbes en kaneel
Dessert;
Taart van witte chocolade en grapefruit, geconfijte zoete aardappel en ijs van zoete aardappel
Ik heb bovenstaand menu gegeten met een vriendin bij Restaurant Vaartsche Rijn. Ik had na afloop om het menu gevraagd omdat ik niet kon onthouden wat er precies in ieder gerecht zat. Bij het menu werd heerlijk warm brood (9) geserveerd met olijfolie, zout en op mijn verzoek roomboter. Verder heb ik kraanwater bij het eten gedronken, helaas hadden ze geen verse jus. 
Restaurant Vaartsche Rijn is gelegen aan de Westerkade vlakbij het station Vaartsche Rijn. Het is een knus restaurant met plaats voor ongeveer 30 mensen. Je krijgt er een vast menu waarbij men rekening houdt met speciale wensen zoals bijvoorbeeld vegetarisch eten dat mijn vriendin doet. Vaste prijs is 42 euro voor een viergangenmenu plus eventueel 7,50 euro voor een optionele vijfde gang (de coquille).
Restaurant Vaartsche Rijn is samen met Ambères een van mijn 2 favoriete restaurants in Utrecht. Ik ben hier inmiddels een keer of 8 wezen eten, steeds naar volle tevredenheid. Gisteren kregen alle gerechten inclusief de amuses een 10 van mij, beter kan dus niet! Ook zit je hier erg prettig, rustig en de bediening onder leiding van Joke is supervriendelijk. Warm aanbevolen voor wie in Utrecht uit eten wil gaan en wie verrast wil worden.
Naschrift: Op de laatste woensdag van oktober heb ik hier het groentejammen geprobeerd met dezelfde vriendin. Acht gangen met alleen maar vegetarische gerechten. Absoluut aanbevolen voor wie van lekker vegetarisch eten houdt!


vrijdag 5 februari 2016

Uit eten in Utrecht: Pizzeria Da portare via

Samen met 2 vrienden een pizza afgehaald bij pizzeria Da portare via in de Twijnstraat.

Mijn pizza was een vegetarische pizza: belegd met onder andere geitenkaas, uien en groene asperges, maar zonder tomatensaus. De pizza smaakte goed (8) maar was weinig vullend en ook vrij duur: 13 euro.

Als het je primair om de smaak gaat een goede keus, maar je kunt elders voor minder geld beter vullende pizza's kopen.

donderdag 4 februari 2016

Uit eten in Vaassen: Driesterrenrestaurant de Leest

Ja, en dan ga je eten bij een driesterrenrestaurant, het culinaire equivalent van het Walhalla. Hier verwacht je toch tenminste de beste maaltijd die je ooit gegeten hebt. Ik heb er samen met een vriend heerlijk gegeten, maar of dit de beste maaltijd ooit was?
De Leest is een relatief klein restaurant waar maximaal 35 gasten kunnen tafelen. Het restaurant is aangenaam ingericht, met genoeg plaats voor ieder tafeltje en er klinkt rustige muziek zodat eventuele gesprekken niet overstemd worden. Wij waren met slechts 12 gasten, wat ons betreft precies goed. 
We kozen voor het micridiner a 143 euro. Dit bestond uit 7 gangen, verkleinde versies van de a-la-carte gerechten. Vijf gangen met vis, oa. Langoustines, Makreel, Forel, Tarbot en een gang met lam en een gang met 3 verschillende toetjes. Dit alles gecombineerd met 2 alcoholvrije aperetiefjes, 1 glas jus d'orange een karaf kraanwater en 6 amuses. De cijfers spreken voor zich, alle gerechten zijn perfect klaargemaakt en verdienen een 10. 
En toch, ik heb 2 keer in Utrecht bij restaurants zonder sterren gegeten waar de maaltijden mischien nog lekkerder waren. Ik denk dan ook dat het verschil tussen een goed restaurant zonder sterren en eentje met een, twee of zlefs drie sterren voor een doorsnee eter haast niet te proeven is. Toch een gedenkwaardige avond beleefd en de bediening was zeer vriendelijk en niet te formeel.
Gegeten op 2 juni 2015

woensdag 3 februari 2016

Dvd: La grande bouffe

La grande bouffe (Frankrijk, 1973):130 min: Regisseur Marco Ferreri

De grote schranspartij PosterJe hebt eetfilms en je hebt La grande bouffe. Vier w: Regisseur elgestelde vrienden: Marcello, Philippe, Michel en Ugo huren een groot huis af om zich daar letterlijk in een weekend dood te eten.

In het begin van de film komt een bestelbusje met de lading van de slager: 3 dozijn onschuldige haantjes, 20 dozijn piepkuikens, een kwart vlees van een vetgemest rund, 5 onschuldige Bretonse lammetjes. Het eetfestijn kan beginnen.

Marcello vind dat er nog wat ontbreekt: vrouwen. Marcello is immers een groot neuker en moet het iedere dag doen. Er wordt ook nog een schooljuffrouw uitgenodigd, die met een klasje vol kinderen de boom in de tuin komt bezoeken. De vrouwen vallen snel af, die vinden het vele eten walgelijk. Alleen de schooljuffrouw blijft, die als een moederkloek voor haar kinderen zorgt.

Toen de film uitkwam veroorzaakte hij een schandaal. Nu ziet men het meer als een aanklacht tegen de maatschappij. Het eten wordt zeer mooi in beeld gebracht. Toen ik jong was, leek het me leuk om met vrienden een dag lang onbeperkt te eten. Zoals dat wel meer gaat met plannen die je bedenkt als je jong bent, nooit uitgevoerd.

  

dinsdag 2 februari 2016

Gabriel Wyner: De taalhacker

Gabriel Wyner: De taalhacker: De beste en snelste manier om een taal te leren (en nooit meer te vergeten) (Verenigde Staten, 2014): 335 blz: Vertaald door Henny Corver (2015): Uitgeverij Maven

De taalhackerGabriel Wyner is een Amerikaanse operazanger die voor zijn beroep vreemde talen moest leren: Duits, Frans, Italiaans en Russisch. Hij deed tegelijkertijd zijn master opera en zang en had nauwelijks vrije tijd, vandaar dat hij als een bezetene het internet afstruinde om te kijken hoe hij sneller kon leren. Omdat hij vond dat de gangbare cursussen niet zo effectief zijn heeft hij zijn eigen methode ontwikkeld.

Er zijn drie basisprincipes voor taalverwerving:
1) Beginnen met de uitspraak
2) Niet vertalen
3) Gebruikmaken van intervalherhalingsystemen

Volgens Wyner kan men redelijk thuis zijn in een taal binnen 4 maanden en dan een woordenschat van zo'n 3600 woorden hebben.

De methode van Wyner werkt veel met Flashcards, dat zijn kaarten met daarop een afbeelding van iets met op de andere kant het woord dat dit ding aangeeft. Volgens Wyner maakt het werken met Flashcards alleen al dat men woorden makkelijker onthoudt.

De grote vraag is natuurlijk of de methode van Wyner werkt in de praktijk? Ik durf daar geen antwoord op te geven, maar mij lijkt mij zijn methode nogal omslachtig en ik zou zelf toch eerder op de standaard manier een cursus volgen. Zelf heb ik momenteel geen belangstelling voor het leren van een vreemde taal: mijn Engels is goed genoeg en mijn Duits is ook redelijk en ik kom toch nauwelijks in het buitenland.
Toch is dit een interessant boek voor als je geïnteresseerd bent in taalverwerving.

  

maandag 1 februari 2016

Dvd: Heimat

Heimat:  (Duitsland, 1984-2013): 62 uur: Regisseur  Edgar Reitz

Heimat - Eine deutsche Chronik PosterGisterenavond hebben ik en een vriend van mij het laatste deel bekeken van de Duitse serie Heimat. In totaal 5 series: Heimat, Heimat 2, Heimat 3, Heimat 4 en Die andere Heimat, bestaande uit 23 dvd's en zo'n 64 uur puur kijkgenot. We zijn in oktober 2014 begonnen met kijken, een- of tweemaal per week 40-60 minuten. Een langlopend project dus. Mijn vriend en ik zijn het erover eens dat Heimat zo'n beetje de mooiste televisie is die er maar bestaat.

Waar gaat Heimat over? In het kort gezegd komt het erop neer dat de familie Simon gedurende het verloop van de 20e eeuw gevolgd wordt. Je hebt de stamvader Matthias en moeder Catherine die in het dorpje Schabbach in de Hünsrück wonen. Zij hebben samen twee zoons: Paul en Eduard en een dochter Pauline. Paul trouwt met Maria, ze krijgen twee zoons: Anton en Ernst. Paul loopt op een dag weg en Maria blijft alleen achter met de kinderen. Later krijgt Maria van een andere man nog een zoon: Herman. In Heimat worden de drie zoons gevolgd van hun jeugdjaren tot aan de jaren 80.

Na het succes van Heimat, heeft Ernst Reitz Heimat 2 verfilmd. Dit speelt zich af in Munchen waar de jonge Herman studeert voor componist. Herman en zijn vriendenkring worden gevolgd.

In Heimat 3 keert Herman met zijn hervonden geliefde Clarissa terug naar zijn roots en laat hij een prachtig huis bouwen dat vanuit de hoogte op het Rijndal uitkijkt.

Heimat 4 is een verzameling losse fragmenten over de vrouwen die een rol spelen in de serie, gevolgd door een documentaire.

Die andere Heimat kwam uit in 2013 en speelt zich af in de 19e eeuw, deels in Brazilië.

Wat maakt Heimat zo bijzonder? In de eerste plaats geeft de serie een goed beeld van hoe het was om in de 20e eeuw in Duitsland te wonen. Als het ware krijg je een soort les algemene geschiedenis. De serie oogt goed, hij is deels opgenomen in zwartwit en deels in kleur, er komt veel muziek in voor en veel romantiek.
Dit stukje van mij is misschien een beetje onbeholpen, maar je mag van mij aannemen dat Heimat een bijzondere kijkervaring is. Ik heb alle delen inmiddels twee keer gezien (voor het eerst in korte tijd in augustus 2012) en ben van plan om de serie weer opnieuw te gaan bekijken en er dan nog wat uitgebreider over te schrijven. Wordt vervolgd dus.