vrijdag 31 juli 2015

1001 Books You Must Read Before You Die



Product Details"1001 books you must read before you die" heeft de verkeerde titel, het zou moeten zijn "nearly 1001 novels and a few other books to read before you die".

Er worden in dit boek vrijwel uitsluitend literaire romans in besproken, een paar detectives, thrillers, science fiction en wat verhalenbundels daargelaten.

Uiteraard vind ik het een gemiste kans dat alleen romans worden besproken, er zijn zovele mooie verhalenbundels, autobiografisch getinte boeken, brievenboeken, graphic novels, reisverhalen en kinderboeken die de moeite waard zijn.

Ieder besproken boek krijgt een stukje tekst van ongeveer 300 woorden, eventueel aangevuld met een illustratie en een citaat. Wat opvallend is is de zeer grote nadruk op romans die het eerst gepubliceerd zijn in het Engels, ik denk wel een stuk of 800. Andere taalgebieden komen er veel slechter van af, voor het Nederlands staan er 7 romans in. Ik heb in totaal 146 boeken van de 1001 gelezen en 20 gedeeltelijk.

Nu wil ik de boeken noemen die ik mis. Eerlijk gezegd vind ik dat voor een boek met 1001 titels er nogal wat ontbreken die er volgens mij in thuis horen.

Allereerst vind ik dat de "Ilias" en "De Odysseia" van Homerus en "Aneas" van Vergilius vermeld hadden moeten worden.

Hetzelfde geldt voor het "Verhaal van prins Genji" van Murasaki Shibiku en "De essays" van Miguel de Montaigne.

Aangezien er een paar korteverhalenbundels in worden besproken, waarom niet de erkende grootmeesters van het genre: Tsjechow, Boenin en Andersen met een eigen lemma.

Wel de sprookjes van Aesopus, waarom niet die van La Fontaine?

Wel Primo Levi, maar niet Varlam Sjalamovs "Berichten uit Kolyma"

Van de Nederlandse literatuur mist een boek van Couperus, "Kaas" van Willem Elsschot en "Het achterhuis" van Anne Frank die ook in het Engels vertaald zijn.

Verdere omissies op alfabetische volgorde:
- Gottfried August Burger: Baron von Münchhausen
- James Clavell: Shogun
- Euclides da Cunha: De binnenlanden
- Michel Faber: The crimson petal and the white
- Benito Perez Galdoz: Fortunata en Jacinta
- Helene Hanff: 84 Charing Cross Road
- C.S. Lewis: De kronieken van Narnia
- Frank MacCourt: De as van mijn moeder
- Nagieb Mahfoez: De Caïro-trilogie
- Norman Mailer: The naked and the dead
- Gregory David Roberts: Shantaram
- Isaac Bashevis Singer: De familie Moskat
- Junichiro Tanizaki: Stille sneeuwval
- Pramoedya Anata Toer: De Buru-tetralogie

En dan heb ik alleen maar die boeken genoemd die ik zelf erg goed vind. Wat is nu de praktische bruikbaarheid van het boek? Ik denk eerlijk gezegd erg klein. Het is leuk om de lemma's te lezen, maar het is moeilijk uit de stukjes tekst te bepalen of een boek de moeite waard zal blijken te zijn. Dat is nu juist het kenmerk van een literaire tekst, dat het niet alleen om de inhoud gaat.  

 

donderdag 30 juli 2015

Plato: Wetten



Vanaf 1990 hebben Hans Warren en Mario Molegraaf eerst gezamenlijk de dialogen van Plato vertaald en later, na de dood van Hans Warren in 2001, heeft Mario Molegraaf alleen de resterende delen vertaald. 

De wetten is het 17e en laatste deel. In de wetten is evenals in de andere delen sprake van een dialoogvorm. We hebben drie sprekers: een vreemdeling uit Athene, Kleinias uit Kreta en Megillos uit Sparta. De Athener doet het meeste werk, terwijl hij zijn gedachten uiteenzet over hoe een ideale staat er uit zou moeten zien, luiisteren de twee anderen en zeggen af en toe ja en amen.

Als je denkt aan wetten dan denk je als Nederlander aan een organisch gegroeide staat waarin af en toe nieuwe wetten worden toegevoegd. Zo niet hier, de staat die besproken wordt vanuit het niets nieuw opgericht. Ook komt het boek nogal star over, in de mening van de Athener zijn de wetten min of meer heilig en komen de voor- of nadelen ervan voor de bevolking op de tweede plaats.

Ik heb eerder delen 1-9 van de vertaling van Warren en Molegraaf gelezen. Ik twijfel eraan of Plato voor de hedendaagse lezer erg relevant is, ik denk dat het toch meer iets is voor classici en studenten in de filosofie. De vertaling is zeer prettig om te lezen  

 

woensdag 29 juli 2015

Nagieb Mahfoez: De suikersteeg



Suikersteeg PocketAan het einde van "Paleis van verlangen" zijn door een epidemie de 2 zoons en de echtgenoot van Aisja overleden. Aisja en ook haar moeder Amiena komen niet over de klap heen. In "Suikersteeg" ligt de nadruk op de overgebleven kleinkinderen van Ahmed en hun weg door het leven. Het leven van de kleinkinderen wordt iets meer geschetst in vergelijking met dat van de grootvader en zijn kinderen. Niettemin is ook dit deel de moeite van het lezen meer dan waard.

Ik heb al eerder geschreven dat ik erg enthousiast was over het eerste 2 delen van deze trilogie. Mahfoez die in 1988 de Nobelprijs voor literatuur won heeft met deze trilogie een indringend beeld geschetst van het leven van een familie in Caïro tussen de beide wereldoorlogen. Alle drie de delen lezen zeer prettig weg en blijven boeien.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik houd van lijvige romans die een hele maatschappij beschrijven aan de hand van een of meer families. Het is in feite een voortzetting van de 19e eeuws romantraditie met boeken als "Oorlog en vrede *****"van Tolstoi. Soortgelijke kolossale romans die een hele maatschappij behandelen zijn oa.: "A suitable boy *****" van Vikram Seth over India in de jaren vijftig en de "Buru-tetralogie *****" van Pramoedya Anata Toer over Nederlands-Indië aan het begin van de 20e eeuw. Voor al deze romans geldt dat ze zeer fors zijn en dat je er heel wat uren leesplezier aan hebt.

Voor het eerst gelezen in 2001.  

 

Nagieb Mahfoez: Paleis van verlangen



Paleis van verlangenInmiddels zijn we 5 jaar verder. Na de dood van Fahmi heeft Ahmed zijn avontuurtjes afgezworen en komt nog wel bij zijn vrienden, maar alleen om te drinken en te kletsen. Ook zijn er intussen 5 kleinkinderen geboren. Ahmed is de vriendelijke opa zoals hij voor zijn eigen kinderen nooit is geweest. Kamaal is 17 en klaar met school en staat voor de vraag wat hij verder moet studeren. Zelf wil hij voor een leraarschap gaan, maar zijn vader is daar geen voorstander van.

In dit deel staan de liefdesavonturen van de overgebleven mannelijke leden van de familie centraal. Ahmed merkt na 5 jaar dat zijn aantrekkingskracht op vrouwen niet meer zo groot is als voorheen. Hij begeert Zanoeba, een luitspeelster van nog geen 30 jaar, maar die schenkt hem alleen haar gunsten in ruil voor veel geld. 

Jasien trouwt voor de tweede keer, maar ook dit huwelijk is geen lang leven beschoren, na een rustige periode zet hij weer de bloemetjes buiten. 

Kamaal tenslotte is verliefd op Ajida, de onbereikbare zus van zijn beste vriend Hoessein, maar die heeft haar liefde al geschonken aan Hassan, een andere vriend van hem die net iets ouder is.

Ik vond dit deel ook erg mooi, misschien iets minder dan "Tussen twee paleizen".