donderdag 23 november 2017

1: Hoe het is om te leven als psychiatrische patiënt

De komende weken wil ik een serie van 16 stukjes publiceren waarvan dit het eerste is, waarin ik beschrijf hoe het is om te leven als psychiatrische patiënt. Ik baseer me hierbij op mijn persoonlijke ervaringen, die van mijn vader, die van een vijftal goede vrienden, die van een aantal mensen die ik minder goed ken en op wat ik heb gelezen. De stukjes zal ik steeds om de dag plaatsen.

Eerst iets over de term patiënt, een term die ik bewust gebruik. Tegenwoordig is het mode in de psychiatrie om de term cliënt te gebruiken. Daar ben ik het niet mee eens, de term cliënt suggereert een gelijkwaardige relatie tussen zorgvrager en zorgverlener en die is er in de psychiatrie nog lang niet en zal er als je het mij vraagt ook nooit komen. Als psychiatrisch patiënt is het nu eenmaal zeer moeilijk om met enige kennis van zaken over je eigen behandeling te kunnen oordelen.

Met psychiatrische ziekte bedoel ik in ons geval schizofrenie of verwante ziekten. Mijn diagnose luidt: een psychoaffectieve stoornis met bipolaire component. Dit is een soort tussenvorm tussen de klassieke schizofrenie waarin psychotische episoden centraal staan en het manische depressieve ziektebeeld waarin manische perioden worden afgewisseld met depressieve perioden. Gelukkig heb ik (tot nu toe) relatief weinig last gehad van depressieve perioden.

Schizofrenie is een van de meest ernstige psychische ziekten die wereldwijd bij ongeveer 1% van de mensen voorkomt.  Grofweg zijn hierbij twee soorten verschijnselen: de positieve en de negatieve. De positieve verschijnselen zijn: het hebben van hallucinaties (vooral van het gehoor, het beruchte stemmen horen), paranoia (achtervolgingswaanzin) en allerlei soorten van wanen (denken dat de hele wereld om jou draait, of dat je Napoleon, Jezus, Mohammed of zelfs God bent). Ik dacht een tijdje dat dat laatste het geval was. Toen ik mijn moeder eens vroeg of ze niet blij was, dat ze de moeder van God was, antwoordde ze: "Ik heb liever dat je gewoon Erik bent". Deze verschijnselen zijn over het algemeen goed te behandelen met de juiste antipsychotica.

Negatieve verschijnselen zijn: het hebben van een gebrek aan energie, een slechte zelfverzorging, het moeite hebben met sociale contacten, veel slapen, lusteloosheid. Deze verschijnselen zijn veel moeilijker te behandelen met medicijnen.

Van de zes mensen die nog leven word ik waarschijnlijk het meest gehinderd in mijn leven door mijn ziekte. Ik slaap idioot veel en heb heel weinig energie. Gelukkig is mijn concentratievermogen nog vrijwel intact en kan ik makkelijk lange teksten lezen en stukjes schrijven. Bij mijn vrienden ligt dat anders. Ze hebben (veel) meer energie, maar kunnen zich moeilijker concentreren. Mijn vader was een geval apart.

Bij deze stukjes moet men goed in het oog houden dat het hier gaat om mensen (uitgezonderd mijn vader) met wie het relatief goed gaat. We zorgen redelijk voor onszelf, wonen op onszelf, wassen en kleden ons fatsoenlijk, doen in meer of mindere mate het huishouden, eten vrij gezond,  hebben leuke vrienden en sommigen onder ons werken zelfs.

Bij de stukjes over mijn vrienden zijn gefingeerde namen gebruikt.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom

dinsdag 21 november 2017

Dvd: Monsieur Verdoux

Monsieur Verdoux (Verenigde Staten, 1947): 118 minuten: Regisseur: Charles Chaplin

Monsieur Verdoux PosterHenri Verdoux (Charles Chaplin) heeft 30 jaar als kassier voor een bank gewerkt en wordt ontslagen als gevolgd van de crisis. Hij is getrouwd en heeft een invalide vrouw en een zoon.

Om aan geld te komen moet hij een alternatief bedenken en wordt hij een soort van Blauwbaard.

Verdoux is een charmante man van middelbare leeftijd en hij spoort rijke weduwen op, maakt hen het hof, trouwt met ze, vermoordt ze en strijkt vervolgens de erfenis op.

Ondanks dit cynische gegeven is dit een komische film met veel zwarte humor en ook de nodige slapstick.

"Monsieur Verdoux" is de laatste topfilm die Chaplin gemaakt heeft. Zeer onderhoudend!

 

zondag 19 november 2017

Dvd: La meglio gioventu

La meglio gioventu (Italië, 2003): 6 uur: Regisseur Marco Tullio Giordana

La meglio gioventù PosterJe zou "La meglio gioventu" kunnen omschrijven als 40 jaar Italiaanse geschiedenis aan de hand van de lotgevallen van twee broers.

Het is 1966 en de twee broers Nicola en Matteo, die allebei met zeer goede eindcijfers voor de middelbare school zijn geslaagd, besluiten om samen met twee vrienden op vakantie te gaan. Nicola heeft als vrijwilliger gewerkt met de psychisch gestoorde Giorgia die hij in een opwelling besluit om mee te nemen. Uiteindelijk wordt Giorgia tijdens de vakantie in Noord Italië meegenomen door een aantal carabieneri als ze niet kan verklaren met wie en waarom ze daar is.

Matteo breekt de vakantie af en besluit om bij de politie te gaan. Nicola reist in zijn eentje door naar Noorwegen, waar hij prachtige landschappen en de liefde vindt, in de persoon van Giulia. Ze reizen samen terug naar Italië als ze horen dat er in Florence een overstroming is geweest.

In de rest van de film worden de lotgevallen van Nicola en Matteo verhaald, terwijl tegelijkertijd wordt stilgestaan bij de grote gebeurtenissen uit de Italiaanse geschiedenis tussen 1966 en 2003.

"La meglio gioventu" was oorspronkelijk gemaakt als een serie voor de Italiaanse televisie, maar is wegens groot succes internationaal uitgebracht als bioscoopfilm. In Nederland was de film destijds zeer geliefd.

Ik vind het een prachtige film, met eigenlijk maar een kanttekening: de belangrijke gebeurtenissen in de geschiedenis worden getoond, maar zijn eigenlijk niet goed met het verhaal van de beide broers verweven. In dat opzicht kun je deze film vergelijken met het prachtige Duitse "Heimat", waarin de belangrijke gebeurtenissen uit de Duitse geschiedenis veel meer met het verhaal van de familie Simon verweven zijn.

Als je enthousiast bent over "La meglio gioventu", dan loont het ook om naar "Le cose che restano" te kijken die een paar jaar later is uitgebracht en natuurlijk ook naar "Heimat".

  

vrijdag 17 november 2017

Dvd: High Noon

High Noon (Verenigde Staten, 1952): 81 minuten: Regisseur Fred Zinnemann

Klokslag 12 PosterWill Kane (Gary Cooper) is net getrouwd en zwaait af als sheriff van een klein plaatsje in het westen van de Verenigde Staten. Kane heeft ervoor gezorgd dat een paar zware criminelen achter slot en grendel zitten. De belangrijkste van hen is net vrijgekomen en heeft gezworen om Kane te doden.

Kane besluit om nog een dag langer de sheriff te zijn en zoekt hulp bij de bewoners van het stadje. Uit eigenbelang en lafheid durft niemand van de bewoners hem te helpen de 4 bandieten tegen te houden. Kane staat er dus alleen voor.

"High Noon" speelt zich geheel af in realtime, van 10.50 uur tot 12.10 uur. In het eerste uur van de film wordt de spanning langzaam opgebouwd en nadat de trein van 12.00 uur (high noon) is aangekomen met daarin de voornaamste bandiet volgt de ontknoping. Regelmatig komt een klok in beeld die aangeeft hoe laat het precies is.

"High Noon" is een prachtige western met een doorbraakrol voor Grace Kelly als de vrouw van Kane.

   

dinsdag 14 november 2017

Dvd: City lights

City Lights (Verenigde Staten, 1931): 87 minuten: Regisseur Charles Chaplin

City Lights Poster"City lights" was in mijn herinnering een van mijn top tien films aller tijden. Ik heb hem nu opnieuw bekeken.

Charlie Chaplin maakte "City lights" als een stomme film in 1931 toen alle films al met geluid werden opgenomen. Waarschijnlijk is het de laatste grote stomme film die ooit gemaakt is.

In het begin van de film wordt een enorm standbeeld onthuld. Chaplin doet op het beeld een dutje en schrikt wakker. Hij komt bij een kanaal en redt daar een man van zelfmoord. De man blijkt miljonair te zijn en neemt hem als vriend mee naar huis waar hij een feest geeft. De volgende dag is de man nuchter en moet hij niets meer van Chaplin weten.

Ook ontmoet Chaplin een blind bloemenmeisje op wie hij een oogje heeft. Als hij geld krijgt van de miljonair geeft hij dat aan het meisje zodat ze een operatie kan betalen om weer te kunnen zien. Even verderop zit er een geweldige boksscène in de film, waar Chaplin hoopt om gemakkelijk geld te verdienen.

"City lights" is zonder meer een prachtige film met veel slapstick. Toch staat hij nu niet meer bij mijn top tien films, maar wel bij mijn top 37. Warm aanbevolen voor liefhebbers van een stomme film!

   

zondag 12 november 2017

Het beste van het beste: de allerbeste films (en televisieseries) volgens Erik

Het leek mij wel leuk om een lijstje te maken van de allerbeste films en televisieseries die ik ooit heb gezien.  Het is een keuze uit de meer dan 1000 films en een klein aantal televisieseries die ik heb gezien. De meeste van deze films heb ik al besproken, de anderen worden vast binnen niet al te lange tijd ook weer eens bekeken en besproken. Van deze 37 films heb ik er 11 een sterretje gegeven, dat zijn de absolute topfilms. De 2 films die het meeste indruk op mij hebben gemaakt zijn in de eerste plaats Heimat en verder de Life-collectie van de BBC. De gegevens over de films komen uit de database van IMDB en de cijfers achter de regisseur zijn het aantal beoordelingen en de gemiddelde waardering op IMDB.

Atanarjuat (Canada, 2001): 172 minuten: Zacharias Kunak (5.781, 7,5)
Een familietwist tussen Inuit in de Canadese ijsvlakten.

Biutiful (Mexico, 2010): 148 minuten: Alejandro Gonzalez Inarritu (74.872, 7,5)
Een stervende man in Barcelona die zijn kinderen verzorgd achter wil laten.

Boyhood (Verenigde Staten, 2014): 165 minuten: Richard Linklater (294.623, 7,9)
De jonge Mason en zijn familie worden gevolgd vanaf dat hij 6 jaar oud is, totdat hij 18 wordt.

Brief encounter (Groot Brittannië, 1945): 86 minuten: David Lean (28.685), 8,1)
Een toevallige ontmoeting tussen twee getrouwde  mensen op een treinstation leidt tot een romance.

*Casablanca (Verenigde Staten, 1942): 102 minuten: Michael Curtiz (426.597, 8,5)
Een café-eigenaar in Casablanca (Humphrey Bogart) moet beslissen wat hij moet doen als hij zijn vroegere vlam (Ingrid Bergman) met haar man ontmoet.

City lights (Verenigde Staten, 1931): 87 minuten: Charles Chaplin (124.494, 8,6)
De liefde van Chaplin voor een blind bloemenmeisje in zijn laatste stomme film.

Le cose che restano (Italië, 2010): 6 uur: Gianluca Maria Tavarelli (205, 7,9)
Familiekroniek over een familie in Rome tegen de achtergrond van veranderende omstandigheden in Italië.

Dombo (Verenigde Staten, 1941): 64 minuten: Sam Armstrong (95.665, 7,3)
Vliegend olifantje in mijn favoriete Disneyfim na Sneeuwwitje

Il gattopardo (Italië, 1961): 186 minuten: Luchino Visconti (18.023, 8,1)
Een aristocratische familie in Sicilië wordt gevolgd in de periode rond de eenwording van Italië

*The general (Verenigde Staten, 1926): 67 minuten: Buster Keaton (60.236, 8,2)
Tijdens de burgeroorlog moet een zuidelijke machinist (Buster Keaton) een trein terughalen die door de noordelijke troepen is meegenomen. Met de duurste stunt uit de filmgeschiedenis.

La graine et le mulet (Frankrijk, 2007): 151 minuten: Abdellatif Kechiche (5.842, 7,4)
Een Algerijn op de werf van Marseille wordt ontslagen en heeft als droom een vis en couscous restaurant te beginnen.

*Heimat (1,2,3,4 en die Andere Heimat) (Duitsland, 1984-2013): Edgar Reitz
Heimat 1 (1984): (2.674, 8,8)
*Heimat 2 (1992): (30, 8,9)
Heimat 3 (2004): (528, 8,1)
Die andere Heimat (2013): (1.024, 8,0)
Familiekroniek van de familie Simon geplaatst in de Duitse geschiedenis van de 20e eeuw.
 
High noon (Verenigde Staten, 1952): 85 minuten: Fred Zinnemann (84.869, 8,0)
Western die zich geheel afspeelt in real-time.

De klompenboom (Italië, 1978): 186 minuten: Ermanno Olmi (3.983, 8,0)
Over een armoedige familie in Lombardije.

*The Life collection (Groot Brittannië, 1978-2005): David Attenborough
- Life on Earth (1978): 12 afleveringen van 54 minuten (2.172, 9,2)
- The living planet (1984): 12 afleveringen van 55 minuten (1.521, 9,1)
- The trials of life (1990): 12 afleveringen van 49 minuten (1.286, 9,0)
- Life in the freezer (1992): 6 afleveringen van 29 minuten (1.151, 8,6)
- The private life of plants (1995): 6 afleveringen van 49 minuten (2.105, 9,0)
- The life of birds (1998): 10 afleveringen van 49 minuten (2.278, 9,0)
- The life of mammals (2002): 9 afleveringen van 49 minuten en de laatste aflevering 59 minuten (3.290, 9,1)
- Life in the undergrowth (2005): 5 afleveringen van 50 minuten (3.005, 9,1)
Vernieuwende serie natuurdocumentaires van de BBC, die nog altijd toonaangevend zijn.

*M: einen stadt sucht eine mörder (Duitsland, 1931): 117 minuten: Fritz Lang (110.848, 8,4)
In Berlijn worden in korte tijd een aantal kinderen vermoord en gaat men op jacht naar de moordenaar.

Modern times (Verenigde Staten, 1936): 87 minuten: Charles Chaplin (163.583, 8,5)
Parodie van Chaplin over de industrialisering.

*The music box (Verenigde Staten, 1932): 29 minuten: James Parrott (5.405, 8,1)
Topper van Laurel en Hardy waarin een pianola een hele lange trap op moet worden gesjouwd.

North by northwest (Verenigde Staten, 1959): 136 minuten: Alfred Hitchcock (241.975, 8,4)
Thriller over een man die voor een ander wordt aangezien.

*Once upon a time in the west (Verenigde Staten, 1968): 164 minuten: Sergio Leone (240.895, 8,6)
Mooiste western ooit met prachtige muziek van Ennio Morricone.

*One flew over the cuckoo's nest (Verenigde Staten, 1975): 133 minuten: Milos Forman (748.635, 8,7)
Over een psychiatrische inrichting waarin een patiënt (Jack Nicholson) het systeem uitdaagt.

Oorlog en vrede (Groot Brittannië, 2016): 6 uur: Tom Harper (13.994, 8,2)
Prachtig geacteerde televisieserie, gebaseerd op het boek van Tolstoj.

Oorlog en vrede (Rusland, 1966): 7 uur: Sergey Bondarchuk (5.063, 7,9)
Mijn favoriete verfilming van Oorlog en Vrede.
 
Planet Earth (Groot Brittannië, 2006): 9 uur: Alistair Fothergill (125.298, 9,4)
Natuurdocumentaires, vervolg op de "Life collection".

Raise the red lantern (China, 1991): 125 minuten: Zhang Yimou (22.824, 8,2)
Over een jonge Chinese vrouw (Gong Li) die aan een rijk man wordt uitgehuwelijkt.

*Rear window (Verenigde Staten, 1954): 112 minuten: Alfred Hitchcock (352.537, 8,5)
Over een man die met zijn fototoestel uit het vensterraam tuurt en een moord op het spoor komt.

Seven chances (Verenigde Staten, 1925): 56 minuten: Buster Keaton (7.068, 8,0)
Buster Keaton ontvangt een erfenis, mits hij die dag voor 19.00 uur getrouwd is. Met de meest vermakelijke achtervolgingsscene uit de filmgeschiedenis.

*7 Up t/m 49 Up (Groot Brittannië, 1964-heden): Paul Almond & Michael Apted
7 Up: 39 minuten (2.809, 8,1)
14 Up: 52 minuten (2.148, 8,0)
21 Up: 100 minuten (1.905, 8,2)
28 Up: 136 minuten (2.106, 8,3)
35 Up: 123 minuten (1.853, 8,3)
42 Up: 139 minuten (1.963, 8,3)
49 Up: 140 minuten (2.198, 8,2)
Televisiedocumentaires waarin een aantal jonge kinderen van 7 jaar oud iedere 7 jaar gevolgd worden over hun leven.

Shoah (Frankrijk, 1985): 9 uur: Claude Lanzmann (6.411, 8,4)
Beklemmende documentaire over de Holocaust waarin Claude Lanzmann overlevenden interviewt en door het stellen van zeer gedetailleerde vragen er achter probeert te komen wat er precies gebeurd is.

Sneeuwwitje en de zeven dwergen (Verenigde Staten, 1937): William Cottrell (148.030, 7,6)
Mooiste Disney-film ooit.

Spirited away (Japan, 2001): 125 minuten: Hayao Miyazaki (480.699, 8,6)
Chihiro, een jong meisje komt met haar ouders terecht in een sprookjesachtig kasteel, waarin de riviergoden hun vakantie vieren.

Throne of blood (Japan, 1957): Akira Kurosawa: 110 minuten (35.431, 8,1)
Japanse bewerking van MacBeth waarin Japanse en westerse elementen mooi verweven zijn.

Vertigo (Verenigde Staten, 1958): 128 minuten: Alfred Hitchcock (280.383, 8,4)
Reporter heeft last van hoogtevrees en denkt getuige te zijn van een zelfmoord.

*La vie d'Adèle (Frankrijk, 2013): 3 uur: Abdellatif Kechiche (108.249, 7,8)
Een opgroeiende jonge vrouw in Frankrijk wordt gevolgd. Mijn favoriete film van na 2000.

4 maanden, 3 weken, 2 dagen (Roemenië, 2007): 113 minuten: Christian Mingiu (48.637, 7,9)
Een jonge vrouw wil zich laten aborteren.

Wallace & Gromit (Verenigde Staten, 1989-2008): Nick Park
A grand day out (1989): 23 minuten (25.582, 7,8)
The wrong trousers (1993): 30 minuten (43.880, 8,4)
A close shave (1995): 30 minuten (32.842, 8,2)
A matter of loaf and death (2008): 30 minuten (11.763, 7,6)
Kleianimatie van een uitvinder en zijn minstens even slimme hond. Ieders favoriete kleianimatie.

The wizard of Oz (Verenigde Staten, 1939): 102 minuten: Victor Fleming (318.967, 8,1)
Sprookjesachtige film waarin een meisje (Judy Garland) terecht komt in een wonderlijke wereld.

Opvallend is dat mijn absolute favoriet Heimat 2 slechts van 30 mensen een beoordeling heeft gekregen. Deze filmserie duurt wel ruim 25 uur!

Hieronder nog wat films die ik ook erg goed vind, maar die de selectie (net) niet hebben gehaald: De Apu-trilogie, The birth of a nation, Breaking the waves, Fawlty Towers, The Goldrush, Gone with the wind, The graduate, La meglio gioventu, Monsieur Verdoux, Monthy Python's Flying Circus, No man's land, Paul dans sa vie, Shackleton, The sound of music, The third man (Orson Welles), De Yusuf-trilogie, Zatoichi (Takeshi Kitano).

Er missen nogal wat namen van bekende regisseurs: geen Woody Allen, Ingmar Bergman, Tim Burton, Clint Eastwood, Sergej Eisenstein, Rainer Werner Fassbinder, Frederico Fellini, Stanley Kubrick, Steven Spielberg, Jacques Tati.

Al deze regisseurs hebben interessante films gemaakt, maar blijkbaar vond ik die toch niet goed genoeg voor mijn lijst met toppers.

vrijdag 10 november 2017

Dvd: Seven chances

Seven chances (Verenigde Staten, 1925): 56 minuten: Buster Keaton

Seven Chances PosterJimmie Shannon (Buster Keaton) wil al een tijdje zijn liefde verklaren aan Mary. Hij komt er maar niet toe.

Jimmie is jongste bediende op een kantoor. Op een dag krijgt hij bericht van een erfenis. Hij zal 7 miljoen dollar erven, mits hij op de dag van zijn 27e verjaardag voor 19.00 uur s'avonds getrouwd is.

Jimmie blijkt net op de dag dat hij bericht krijgt van de erfenis 27 jaar geworden te zijn. Hij heeft dus nog tot 19.00 uur de tijd. Zijn eerste gedachte gaat natuurlijk uit naar Mary, maar hij brengt het erg onhandig. Daarop gaat hij naar zijn club waar hij 7 van de dames kent, die hij elk een huwelijksaanzoek doet.

Een van zijn maten van het kantoor zet grover geschut in: hij plaats een advertentie in de krant dat de vrouw die om 17.00 uur s'middags in trouwkleding in de kerk is, de echtgenote van de man van 7 miljoen zal worden. Dit loopt natuurlijk volledig uit de hand, honderden trouwlustige vrouwen komen opdagen.

Wat volgt is wat mij betreft de meest spectaculaire achtervolgingsscene uit de filmgeschiedenis waarbij honderden vrouwen achter Jimmie aanzitten.

"Seven chances" is een heerlijke komische film waarbij je lachspieren volop aan hun trekken komen. Ik moet zeggen dat ik deze film aan een groot aantal vrienden heb laten zien, dat ze hem allemaal wel leuk vonden, maar dat niemand zo enthousiast was als ik. Wat mij betreft een absolute must voor liefhebbers van de stomme film. De filmmuziek op de dvd is ook prachtig.

"Seven chances" is denk ik samen met "The music box" van Laurel en Hardy de film die ik het vaakst heb bekeken, wel een keer of acht.